دریاچه بورلینسکویه، واقع در منطقه آلتای روسیه و نزدیک به مرز قزاقستان، به خاطر رنگ صورتی خود در تابستان و عبور روزانه یک قطار باربری از آن شهرت دارد. این دریاچه که بزرگترین منبع نمک در سیبری به شمار میرود، دارای شوری بالایی است که با شوری دریای مرده رقابت میکند. شوری فوقالعاده این دریاچه باعث جذب نوعی میگو میکروسکوپی به نام Artemia salina میشود که با افزایش تعدادشان، دریاچه را در ماههای تابستان به رنگ صورتی در میآورند.
عبور قطار باربری از وسط دریاچه بورلینسکویه، تجربهای عجیب و غریب به نظر میرسد. این قطار که به نظر میرسد بر روی آب صورتی شناور است، بر روی ریلهای فلزی که در دوران شوروی برای هدف خاصی در وسط دریاچه نصب شدهاند، حرکت میکند. این قطار تنها به دلیل کوتاهترین مسیر از وسط دریاچه عبور نمیکند، بلکه در حین عبور، نمک با ارزشی را جمعآوری میکند.
به گفته عکاس سفر، وادیم ماخوروف، قطار «نمکپاش» به ابزارهای خاصی مجهز است که بستر دریاچه را مختل کرده و رسوبات را در واگنهای خود جمعآوری میکند. این قطار چندین بار در روز از دریاچه عبور کرده و سالانه حدود 65,000 تن نمک جمعآوری میکند که برای تأمین نیازهای بشر به مدت 3 تا 4 روز کافی است.
تاریخ برداشت نمک از دریاچه بورلینسکویه به اواسط قرن هجدهم برمیگردد و برخی از خانوادههای سلطنتی روسی، مانند کاترین بزرگ، تنها اجازه میدادند که نمک این دریاچه بر سر سفرهشان قرار گیرد. شورویها این فرآیند را مکانیزه کرده و ریلها را در وسط دریاچه، جایی که غلظت نمک بالاتر است، نصب کردند.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.