محققان دانشگاه شیکاگو با هدف بررسی روابط انسانها با وسایل مدرن خود، موفق به طراحی یک ساعت هوشمند شدند که با یک موجود زنده کار میکند. این ساعت به گونهای طراحی شده که تنها در صورتی کار میکند که جلبک لزج موجود در آن زنده باشد.
امروزه وسایلی مانند گوشیهای هوشمند و ساعتهای هوشمند به بخشی جداییناپذیر از زندگی روزمره ما تبدیل شدهاند و بسیاری از افراد احساس میکنند بدون آنها نمیتوانند به درستی عمل کنند. اما در عین حال، فرهنگ مصرفگرایی باعث شده که بسیاری از ما به راحتی وسایل خود را کنار بگذاریم و به سراغ مدلهای جدیدتر برویم، حتی اگر به آنها نیازی نداشته باشیم. این سوال مطرح میشود که آیا میتوان با ایجاد نوعی وابستگی عاطفی به این وسایل، ما را از تعویض آنها منصرف کرد؟
این ساعت هوشمند به نوعی از جلبک لزج به نام Physarum polycephalum متکی است. برای اینکه ساعت به درستی کار کند، کاربران باید به این جلبک غذا بدهند و از آن مراقبت کنند. در واقع، جلبک در یک محفظه قرار دارد و با تغذیه آن، یک مدار الکتریکی تشکیل میشود که عملکرد سنسور ضربان قلب ساعت را فعال میکند. اگر جلبک نادیده گرفته شود، به حالت خواب میرود و مدار قطع میشود.
جالب اینجاست که کاربران میتوانند برای مدت طولانی جلبک را فراموش کنند و آن را دوباره با شروع مراقبت زنده کنند. محققان میخواستند بدانند آیا صرفاً دانستن اینکه یک موجود زنده درون ساعت وجود دارد، بر رابطه افراد با این گجت تأثیر میگذارد یا خیر. یکی از محققان، پدرو لوپز، گفت: «بسیاری از تحقیقات در زمینه تعامل انسان و کامپیوتر به دنبال آسانتر و سریعتر کردن استفاده از وسایل است، اما ما فکر کردیم که باید نوعی چالش و نیاز به مراقبت وجود داشته باشد.»
در یک آزمایش، پنج ساعت هوشمند با قدرت جلبک لزج به پنج نفر داده شد. در هفته اول، شرکتکنندگان موظف بودند به جلبک غذا بدهند تا رشد کند و عملکرد سنسور ضربان قلب فعال شود. در هفته دوم، از آنها خواسته شد که به جلبک غذا ندهند تا خشک شود. نتایج نشان داد که افراد به طور قابل توجهی به ساعتهای هوشمند خود وابستهتر شدهاند و برخی حتی نامهایی برای آنها انتخاب کردند یا از دیگران خواستند که در غیابشان به جلبک غذا بدهند. در مرحله دوم آزمایش، شرکتکنندگان احساس گناه یا حتی غم را در هنگام مشاهده پژمردگی جلبک ابراز کردند.
اگرچه احتمالاً هرگز نسخه تجاری از این ساعت هوشمند با قدرت جلبک لزج تولید نخواهد شد، اما هدف این آزمایش تأکید بر اهمیت وابستگی عاطفی به وسایل و الهامبخشی به طراحان گجتها برای ایجاد دستگاههایی است که باعث ایجاد ارتباط و منفعت متقابل شوند.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.