دیوار مراکش، که به عنوان طولانیترین میدان مین پیوسته در جهان شناخته میشود، یک ناحیه نظامی به طول ۲۷۰۰ کیلومتر است که صحرای غربی، یک منطقه مورد مناقشه در جنوب مراکش، را از سایر نقاط کشور جدا میکند. این دیوار شامل دشتهای شنی، استحکامات نظامی و حدود ۷ میلیون مین مدفون است که خطرات جدی برای ساکنان محلی به همراه دارد.
تاریخچه دیوار مراکش به سال ۱۹۷۵ برمیگردد، زمانی که اشغال اسپانیاییها در صحرای غربی به پایان رسید. با عقبنشینی نیروهای اسپانیایی، کشورهای همسایه مراکش و مائوریتانی به سرعت برای تقسیم این سرزمین به یکدیگر حمله کردند و خواستههای مردم محلی صحرایی را نادیده گرفتند. در سال ۱۹۷۶، مردم صحرایی یک جنبش آزادیبخش به نام جبهه پولیساریو تشکیل دادند و استقلال جمهوری عربی دموکراتیک صحرایی (SADR) را اعلام کردند.
در پی درگیریهای مسلحانه، مائوریتانی در سال ۱۹۷۹ عقبنشینی کرد، اما مراکش به اشغال خود ادامه داد. پس از متحمل شدن خسارات نظامی قابل توجه، مراکش شروع به ساخت یک خط دفاعی به طول ۲۷۰۰ کیلومتر در صحرای غربی کرد. این ساختوساز در سال ۱۹۸۷ به پایان رسید و دیوار مراکش دو قسمت از این منطقه را از یکدیگر جدا کرد. بخش شرقی تحت کنترل SADR قرار گرفت و دو سوم دیگر صحرای غربی، جایی که تقریباً تمام فعالیتهای اقتصادی متمرکز بود، همچنان تحت کنترل مراکش باقی ماند.
تکمیل دیوار مراکش و اجرای تاکتیکهای مختلف ضد شورش، به طور قابل توجهی اثرگذاری جنگ چریکی SADR را کاهش داد و به بنبست کنونی منجر شد. از سال ۱۹۹۱، منطقه مجاور دیوار تحت کنترل نیروهای سازمان ملل برای نظارت بر آتشبس قرار دارد. مردم صحرایی که خواهان استقلال صحرای غربی هستند، به این دیوار لقب «دیوار شرم» داده و آن را مانعی برای یکپارچگی دو بخش یک ملت میدانند.
متأسفانه، میلیونها مین دفن شده و مقادیر زیادی مهمات منفجرنشده از جنگ، به طور مکرر باعث جراحات و مرگهای جدی در میان جمعیت محلی میشوند. جالب است که دیوار مراکش تنها طولانیترین میدان مین جهان نیست، بلکه پس از دیوار بزرگ چین، دومین دیوار بلند جهان نیز به شمار میآید.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.