تحقیقات جدید نشان میدهد که لولههای نفت و گاز رها شده در بستر دریا، سالانه حدود ۵۰۰ تن میکروپلاستیک به اقیانوسها وارد میکنند. این یافتهها که به رهبری دانشمند دریایی، فریجا مندریک، از دانشگاه پلایموث انجام شده، در نشریه Journal of Hazardous Materials منتشر شده است.
این لولهها و کابلهای رها شده، که به تدریج در حال تخریب هستند، به عنوان یک منبع نادیده گرفته شده آلودگی میکروپلاستیک شناخته میشوند. مندریک در این باره میگوید: “تحقیقات ما اولین برآورد از حجم پلاستیکهای موجود در زیرساختهای نفت و گاز در سواحل بریتانیا را ارائه میدهد و نشان میدهد که بیش از ۱۲۰,۰۰۰ تن پلاستیک ممکن است پس از پایان عمر این زیرساختها در محیط دریایی باقی بماند.”
از دهه ۱۹۶۰، استخراج نفت و گاز از سواحل بریتانیا آغاز شده و بیشتر فعالیتها در دریای شمال انجام میشود. محققان با استفاده از سوابق موجود از مقامات مربوطه، دادههایی از تمام لولهها و کابلهای نصب شده در این منطقه جمعآوری کردند. این سوابق همچنین اطلاعاتی درباره اندازه لولهها و نوع پلاستیکهای استفاده شده در آنها ارائه میدهد.
بر اساس مدلسازیهای انجام شده، این لولههای رها شده میتوانند سالانه بین ۴.۵ تا ۵۰۰ تن میکروپلاستیک به دریای شمال بریتانیا وارد کنند، که بسته به شرایط محیطی متفاوت است. مندریک و همکارانش هشدار میدهند که حتی در بهترین حالت، تخریب این لولهها میتواند آسیبهای بیشتری به حیات دریایی وارد کند.
این مطالعه بر روی یک بخش خاص از سواحل بریتانیا متمرکز است، اما پروژههای نفت و گاز در سراسر جهان نیز پس از پایان عمر خود، پلاستیکهای باقیماندهای را به جا میگذارند. محققان تأکید میکنند که ۵۵ درصد از موجودی بریتانیا ممکن است بازیابی نشود و بیش از ۹۷ درصد از تمام لولههای تخریب شده در ایالات متحده از دهه ۱۹۶۰ به حال خود رها شدهاند.
علاوه بر پلاستیکها، فلزات سنگینی مانند جیوه نیز پس از پایان عمر زیرساختهای نفت و گاز به اقیانوسها نشت میکنند که تأثیرات ناشناختهای بر حیات دریایی دارند. این یافتهها نیاز به توجه بیشتر به فرآیندهای تخریب و مدیریت این زیرساختها را نشان میدهد.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.