راکون‌ها، این حیوانات پشمالو که به طور طبیعی بومی ژاپن نیستند، در چند دهه اخیر به ۴۴ از ۴۷ استان این کشور راه یافته‌اند و مشکلات زیادی برای انسان‌ها و دیگر گونه‌های حیوانی ایجاد کرده‌اند. جالب است بدانید که این همه از یک انیمه جذاب آغاز شد.

در سال ۱۹۶۳، نویسنده آمریکایی استرلینگ نورث کتاب معروف خود به نام راسل: خاطرات یک دوران بهتر را منتشر کرد. این کتاب داستان پسری به نام استرلینگ را روایت می‌کند که با راکون خود، راسل، ماجراجویی‌هایی را تجربه می‌کند. این کتاب به قدری محبوب شد که دیزنی تصمیم به ساخت یک فیلم زنده از آن گرفت. در ژاپن، ماجراهای راسل الهام‌بخش ساخت انیمه‌ای ۵۲ قسمتی به نام راسل راکون (Araiguma Rasakaru) شد که در سال ۱۹۷۷ پخش شد و راکون‌ها را به محبوب‌ترین حیوانات خانگی در این کشور تبدیل کرد.

اما یک مشکل وجود داشت؛ راکون‌ها در ژاپن وجود نداشتند. بنابراین، مردم شروع به وارد کردن راکون‌ها از ایالات متحده کردند و به طور میانگین حدود ۱۵۰۰ راکون در هر ماه به کشور وارد شد.

تصویر خبر

اگر افرادی که به دنبال نگهداری از راکون‌ها بودند، به پایان کتاب استرلینگ نورث یا تمام قسمت‌های انیمه توجه می‌کردند، متوجه می‌شدند که راکون‌های بالغ حیوانات مناسبی برای نگهداری نیستند. در کتاب، استرلینگ متوجه می‌شود که راسل یک حیوان وحشی است که باید در طبیعت زندگی کند و او را آزاد می‌کند. بسیاری از خانواده‌ها نیز که به اشتباه بچه راکون‌ها را به عنوان حیوان خانگی پذیرفته بودند، همین کار را کردند. زمانی که مقامات متوجه این وضعیت شدند و تلاش کردند تا از رهاسازی راکون‌ها جلوگیری کنند، دیگر کار از کار گذشته بود.

این پستانداران باهوش به سرعت دیگر گونه‌های وحشی را دور کردند، محصولات کشاورزی را نابود کردند و به معابد و خانه‌های چوبی سنتی آسیب زدند. با وجود اینکه ده‌ها هزار راکون در مدت کوتاهی وارد کشور شده بودند و هیچ شکارچی طبیعی برای کنترل آنها وجود نداشت، دولت ژاپن نتوانست اوضاع را تحت کنترل درآورد.

در شهرها، راکون‌ها به جستجوی غذا در زباله‌ها می‌پرداختند و حتی به افرادی که بین آنها و زباله‌ها قرار می‌گرفتند، حمله می‌کردند و به یک مزاحمت طبیعی تبدیل شدند. به طور فنی، ژاپن خود را دارای گونه‌ای از راکون به نام تانکی (rakun dog) می‌داند، اما این گونه نمی‌تواند با راکون‌های معمولی در زمینه سازگاری رقابت کند و در معرض خطر از دست دادن قلمرو خود قرار دارد.

به منظور جلوگیری از تخریب محصولات کشاورزی و آسیب به معابد و خانه‌های چوبی سنتی، برخی از استان‌های ژاپن تصمیم به کشتن راکون‌ها گرفتند. این تصمیم باعث خشم فعالان حقوق حیوانات شد و تأثیر چندانی در کنترل جمعیت راکون‌ها نداشت. با وجود شیوع راکون‌ها در ژاپن، انیمه‌ای که همه چیز را آغاز کرد هنوز هم در این کشور بسیار محبوب است و مردم همچنان راسل را دوست دارند.

پایان مطلب

اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.