محققان دانشگاه نیو ساوت ولز استرالیا به تازگی به یک کشف مهم در زمینه شیمی و زیستشناسی دست یافتهاند که میتواند توضیحی برای چگونگی شکلگیری حیات بر روی زمین ارائه دهد. این تیم علمی دریافتهاند که یک ترکیب شیمیایی به نام ریبوز، که نوعی قند بیولوژیکی است، ممکن است با کمک عنصر بور، از فرآیند کاراملیزه شدن خود جلوگیری کند و به این ترتیب شرایط لازم برای شکلگیری حیات را فراهم آورد.
ریبوز، که به عنوان یکی از اجزای اصلی RNA شناخته میشود، در فضا به زمین منتقل شده و به عنوان یکی از مواد اولیه حیات به شمار میرود. اما این قند به شدت شکننده است و تحت تأثیر حرارت و عوامل دیگر به مادهای قهوهای و چسبناک تبدیل میشود که برای حیات مناسب نیست. با این حال، محققان با بررسی تعاملات ریبوز و بور، به این نتیجه رسیدند که این ترکیبها میتوانند به حفظ ریبوز کمک کنند.

در این تحقیق، محققان از مواد معدنی حاوی بور مانند کرنیت، کلمونیت و اولکیت استفاده کردند تا تأثیر ریبوز بر حل شدن بور در آب را بررسی کنند. نتایج نشان داد که ریبوز میتواند بور را از سنگها به آب منتقل کند و این فرآیند به ویژه در حضور ترکیبات کلسیم مؤثرتر است.
محققان همچنین آزمایشاتی را با استفاده از نمونهای از پوسته تبخیری جمعآوری شده از سیستم هیدروترمال پوگا در لاداخ هند انجام دادند. آنها دریافتند که افزودن ریبوز به آب، مقدار بور حل شده را به میزان 60 درصد افزایش میدهد. این نشان میدهد که ریبوز نه تنها میتواند بور را حفظ کند، بلکه به افزایش غلظت آن در محیط نیز کمک میکند.

این تحقیق همچنین به این نکته اشاره دارد که ترکیبات بور میتوانند دو لبه داشته باشند؛ در حالی که آنها میتوانند ریبوز موجود را تثبیت کنند، اما در مقادیر زیاد میتوانند از تشکیل ریبوز جلوگیری کنند. به این ترتیب، کلسیم به عنوان یک عنصر کلیدی در کنترل سطح بور و ایجاد شرایط مناسب برای شکلگیری ریبوز شناخته میشود.
این یافتهها میتوانند به درک بهتر ما از چگونگی شکلگیری حیات بر روی زمین کمک کنند و به نظریه «جهان RNA» که فرض میکند RNA اولین مولکول حیات بوده، اعتبار بیشتری ببخشند. این تحقیق در نشریه Scientific Reports منتشر شده است.


اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.