در قلب کاستاریکا، غاری کوچک به نام «غار مرگ» وجود دارد که به خاطر تواناییاش در کشتن هر موجود زندهای که به آن وارد میشود، مشهور است. این غار در مجموعه گردشگری «رکرو ورد» واقع در ونسیای سن کارلوس قرار دارد و تنها ۲ متر عمق و ۳ متر طول دارد، به نظر میرسد که پناهگاهی دنج برای حشرات، پرندگان و حیوانات کوچک باشد. اما واقعیت چیز دیگری است؛ ورود به این غار کوچک به مرگ تقریباً فوری منجر میشود.
غار مرگ به ظاهر بیخطر به نظر میرسد، اما در واقع پر از دیاکسید کربن است، گازی بیرنگ، بیبو و بیمزه که به شدت سمی است. برای نشان دادن خطرناک بودن این غار، راهنمایان محلی مشعلی را درون آن قرار میدهند که به سرعت به دلیل کمبود اکسیژن و غلظت بالای دیاکسید کربن خاموش میشود. منبع دقیق دیاکسید کربن در این غار مشخص نیست، اما محققان بر این باورند که این گاز به دلیل رسوبات معدنی تحت فشار و دماهای بالا در ماگما تولید میشود، جایی که اکسیژن وجود ندارد. همچنین، موقعیت غار در نزدیکی یک آتشفشان فعال میتواند در تولید این گاز مؤثر باشد.
دانشمندان تخمین میزنند که غار مرگ به طور متوسط هر ساعت حدود ۳۰ کیلوگرم دیاکسید کربن تولید میکند. ویژگیهای کشنده این غار به طور تصادفی در مراحل ساخت مجموعه رکرو ورد کشف شد. یکی از کارگران که به ورودی نزدیک شده بود، احساس بیماری کرد که این موضوع منجر به بررسی دقیقتر محیط اطراف شد. شهرت مرگبار این غار باعث شده است که یکی از معدود غارهای تجاری باشد که بازدیدکنندگان به داخل آن نمیروند.
غار مرگ دارای چندین تابلو هشدار است که به مردم توصیه میکند اگر به زندگی خود اهمیت میدهند، وارد آن نشوند. همچنین، اندازه کوچک و ورودی باریک غار دسترسی انسانها به آن را دشوار میکند. دیاکسید کربن متراکم (با خلوص حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد) معمولاً در کف غار باقی میماند و این موضوع باعث میشود که ورود به آن برای حیوانات کوچک بسیار خطرناک باشد. آنها چند لحظه پس از ورود به غار دچار خفگی میشوند.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.