تحقیقات جدید نشان میدهد که در حالی که DNA نقش مهمی در شکلگیری شخصیت دارد، اما عوامل محیطی تأثیر بیشتری بر روی آن دارند. این مطالعه که به بررسی ارتباط بین ژنتیک و پنج ویژگی اصلی شخصیت پرداخته، نشان میدهد که ژنها تنها حدود ۷.۴ تا ۱۰.۶ درصد از تفاوتهای شخصیتی بین افراد را توضیح میدهند.
در این تحقیق، محققان دادههای ژنتیکی و شخصیتی از ۴۶ گروه مختلف را جمعآوری کردند که شامل حدود ۱.۱۴ میلیون نفر بود. آنها بر روی پنج بعد اصلی شخصیت تمرکز کردند: برونگرایی، توافقپذیری، وظیفهشناسی، روانرنجوری و گشودگی به تجربه. نتایج نشان داد که ۱۲۶۰ واریانت ژنتیکی مرتبط با این ویژگیها شناسایی شده است، اما هیچ یک از این واریانتها تأثیر قابل توجهی در سطح فردی ندارند.
به گفته میشل نیوارد، اپیدمیولوژیست ژنتیکی از دانشگاه بریستول، اگر بخواهیم شخصیت یک فرد را در سطح فردی بشناسیم، ژنتیک مسیر مناسبی نیست. او تأکید کرد که میتوانیم شخصیت را بهطور مستقیم اندازهگیری کنیم و اطلاعات ژنتیکی در این زمینه کمک چندانی نمیکند.
این تحقیق همچنین نشان داد که تأثیرات ژنتیکی بر شخصیت در خانوادهها مشابه تأثیرات بین افراد غیر مرتبط است. بهعلاوه، الگوهای ژنتیکی مرتبط با توافقپذیری در گروههای مختلف بهطور قابل توجهی متفاوت بود، که نشاندهنده تفاوتهای فرهنگی در تعریف این ویژگی است.
نتایج این تحقیقات میتواند در زمینههای مختلفی مانند ارتباط شخصیت با رفتارهای اجتماعی، سلامت و حتی طول عمر مفید باشد. بهطور کلی، این مطالعه به ما میآموزد که هرچند ژنتیک در شکلگیری شخصیت ما نقش دارد، اما تأثیرات محیطی و فرهنگی نیز بهطور قابل توجهی در این فرآیند دخیل هستند.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.