لاک‌پشت‌های غول‌پیکر آلدابرا در سیشل، پس از نزدیک به انقراض، اکنون به تعداد بیشتری از انسان‌ها در این جزیره رسیده‌اند. بررسی‌های اخیر نشان می‌دهد که جمعیت این گونه به بیش از 180,000 لاک‌پشت رسیده است، که برای اولین بار در قرن‌ها، از جمعیت انسانی این جزیره بیشتر شده است.
تاریخچه جزایر سیشل پیش از ورود کاشفان انسانی، به عنوان پناهگاهی برای حیوانات، به وضوح در DNA لاک‌پشت‌های غول‌پیکر آلدابرا مشهود است. این لاک‌پشت‌ها با پوسته‌های ضخیم و مقاوم خود، در برابر تهدیدات طبیعی محافظت می‌شدند و به دلیل کمبود شکارچیان طبیعی، توانستند به سنین بسیار بالا برسند.
اما از قرن 15 میلادی، با ورود کاشفان و ملوانان اروپایی، این وضعیت تغییر کرد. لاک‌پشت‌های غول‌پیکر به راحتی به عنوان منبع غذایی برای دریانوردان و دزدان دریایی شکار می‌شدند و جمعیت آن‌ها به شدت کاهش یافت. تا قرن 19، تعداد لاک‌پشت‌ها به کمتر از هزار نفر رسید.
در دهه‌های اخیر، با تلاش‌های حفاظتی و ایجاد منطقه حفاظت‌شده در سال 1981، جمعیت این لاک‌پشت‌ها به طور قابل توجهی افزایش یافته است. این تلاش‌ها شامل برنامه‌های نظارتی طولانی‌مدت و حفاظت از زیستگاه‌های آن‌ها بوده است. به گفته فراق فلیشر-داگلی، زیست‌شناس حفاظتی و مدیر بنیاد جزایر سیشل، “این تعداد نشان‌دهنده موفقیت تعهدات بلندمدت به حفاظت از محیط زیست است.”
با این حال، لاک‌پشت‌ها هنوز با تهدیدات دیگری مواجه هستند. تغییرات اقلیمی، افزایش سطح دریا و وجود حیوانات وحشی مانند گربه‌های ولگرد و موش‌ها که تخم‌ها و جوجه‌های لاک‌پشت‌ها را شکار می‌کنند، از جمله چالش‌های پیش روی این گونه هستند. به گفته دیو هادسون، اکولوژیست دانشگاه اکستر، “این اعداد تنها یک نقطه شروع هستند و نه پایان. ما امیدواریم که این اطلاعات به مدیران حفاظت کمک کند تا تغییرات آینده را رصد کنند و به موقع اقدام کنند.”
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.