یک مطالعه جدید به رهبری بنجامین توتولو، زمینشناس دانشگاه کلگری، نظریههای رایج درباره چگونگی آغاز زندگی در زمین را به چالش کشیده و آنها را “به شدت غیرمحتمل” توصیف کرده است. این نظریهها معمولاً به دو مکان اشاره دارند: یک حوضچه معدنی گرم در سطح زمین اولیه یا یک چشمه آب گرم در اعماق دریا که مایعات غنی از هیدروژن را به اقیانوس میپمید.
توتولو در مقالهای که در مجله معتبر PNAS منتشر شده، بیان کرده است که فرضیات مربوط به چشمههای آب گرم به قدری در فرهنگ ما ریشه دواندهاند که بسیاری از ما دیگر به آنها شک نمیکنیم. او حتی به کتابی اشاره کرده که برای فرزندانش میخوانده و در آن به چشمههای آب گرم به عنوان مکان آغاز زندگی اشاره شده است.
با این حال، توتولو معتقد است که شواهد موجود نشان میدهد که زندگی به احتمال زیاد در چشمههای آب گرم آغاز نشده است. او میگوید: “این فرضیات نیاز به بازنگری دارند، زیرا سیستمها باید به گونهای عمل کنند که ما میدانیم اینگونه نیستند و این یک مشکل اساسی است.”
نقد توتولو ممکن است موجهایی در جامعه علمی ایجاد کند. در سال جاری، یک بررسی نشان داد که چشمههای آب گرم در اعماق دریا و نقش بالقوه آنها در آغاز زندگی همچنان “یک فرضیه ثابت در تلاش برای درک چگونگی ظهور سلولهای زنده از شرایط شدید زمین جوان” باقی مانده است. توتولو با این نظر موافق است، اما معتقد است که این فرضیه اکنون با شواهد کنونی سازگار نیست.
امروزه ما میدانیم که این چشمههای آب گرم به اندازهای قلیایی نیستند که قبلاً تصور میشد و همچنین غنی از گوگرد نیستند. او توضیح میدهد: “فرضیات قدیمی درباره شیمی اقیانوسهای باستان به نظر میرسد نقش داشتهاند. به عنوان مثال، بسیاری از فرضیات چشمههای آب گرم بر روی مواد معدنی سولفیدی به عنوان تسهیلکنندههای متابولیسمهای اولیه تمرکز دارند، اما مایعات چشمههای قلیایی، سنگهایی که آنها را میزبانی میکنند و اقیانوسهای باستان به طور کلی از گوگرد خالی بودهاند.”
توتولو همچنین اشاره میکند که اختلاف در اسیدیته بین اقیانوس اولیه و چشمههای قلیایی ممکن است وجود نداشته باشد. او میگوید: “این مشکلات به قدری اساسی هستند که فرضیات چشمههای آب گرم برای آغاز زندگی نیاز به بازنگری دارند. همه آنها به یک سری فرضیات مشابه وابستهاند و این کار نشان میدهد که این فرضیات نادرست هستند.”
توتولو همچنین به این نکته اشاره میکند که بخشی از مشکل، تفکر آرزومندانه است. وقتی انسانها برای اولین بار در دهه 1970 به چشمههای آب گرم در اعماق دریا نگاه کردند، از دیدن زیستگاههای تاریک و غیرقابل سکونت که پر از زندگی بودند، شگفتزده شدند. در دهههای بعد، دانشمندان فرض کردند که شاید محیطهای شدید مانند اینها روزی زندگی را به زمین آوردند.
با این حال، توتولو معتقد است که محیطهای دریاچهای احتمالاً منبع زندگی اولیه زمین هستند. او میگوید: “اگر بخواهیم زندگی را در سیارات دیگر پیدا کنیم، جستجو برای شواهد چشمههای آب گرم در مریخ یا ماههای یخی ممکن است بهترین گزینه ما نباشد. این کار به من آسیب میزند که این را بگویم، اما فکر میکنم این کار نشان میدهد که باید در مورد احتمال وجود زندگی در جاهای دیگر در جهان بسیار بدبینتر باشیم.”
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.