محققان با استفاده از نهنگهای تکشاخ، اطلاعات جدیدی درباره تغییرات آب و هوایی در زیر یخچالهای گرینلند به دست آوردهاند. این نهنگها که به دلیل دندانهای خاص و شبیه به تکشاخ خود شناخته میشوند، در مناطق دورافتاده و یخزده زندگی میکنند و به عنوان دستیاران تحقیقاتی غیرمستقیم به کار گرفته شدهاند.
تیم تحقیقاتی از مؤسسه منابع طبیعی گرینلند و دانشگاه کپنهاگ، شش نهنگ تکشاخ را بین اوت ۲۰۱۷ تا ژوئیه ۲۰۲۰ با حسگرهای ماهوارهای تجهیز کردند تا اطلاعاتی درباره عمق غوطهوری، دمای آب و هدایت الکتریکی آب (به عنوان معیاری برای شوری) جمعآوری کنند. این حسگرها در دو غوطهوری عمیق روزانه نهنگها فعال بودند و دادههایی بین ۸۵ تا ۳۳۲ روز برای هر نهنگ جمعآوری کردند.
محققان دریافتند که آب سرد قطبی، که از ذوب یخهای دریا و یخچالهای گرینلند ناشی میشود، در عمق ۱۵۰ متری شناور است، در حالی که آب گرم و شورتر از اقیانوس اطلس در زیر آن قرار دارد. این آب گرم میتواند به یخچالها نزدیک شود و فرایند ذوب یخها را تسریع کند. به گفته تام چودلی، دانشمند یخشناسی، این آب گرم ممکن است از طریق «سکوی زیرآبی» که در دهانه فیوردها قرار دارد، به جلو یخچالها برسد.
محققان با ترکیب دادههای نهنگها و سوابق تاریخی منطقه Scoresby Sound، دریافتند که تعادل بین آب سرد قطبی و آب گرم شور در حال تغییر است. این تغییرات به وضوح نشان میدهد که لایه آب اقیانوس اطلس ضخیمتر شده و لایه آب قطبی نازکتر شده است. این اطلاعات جدید به محققان کمک میکند تا مدلهای بهتری برای پیشبینی تغییرات آب و هوایی ایجاد کنند.
این تحقیق در نشریه Science Advances منتشر شده و نشان میدهد که استفاده از نهنگها به عنوان ابزار تحقیقاتی میتواند به درک بهتر از تغییرات اقلیمی کمک کند.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.