ماهی «لینگ کد»، بومی سواحل غربی آمریکای شمالی، معمولاً دارای پوستی قهوه‌ای-قرمز یا خاکستری و گوشت سفیدی است. اما حدود یک‌پنجم از این ماهی‌ها دارای گوشت آبی نئونی هستند و دلیل این پدیده هنوز مشخص نیست. این ماهی که به خاطر طعم لذیذش در میان ماهی‌گیران و دوستداران غذاهای دریایی محبوب است، می‌تواند تا ۱۵۲ سانتیمتر رشد کند و به عنوان یک شکارچی قهار، تقریباً هر چیزی که حرکت کند و در دهان بزرگش جا بگیرد را شکار می‌کند.

ماهی لینگ کد به خاطر رنگ آبی نئونی‌اش که به نظر می‌رسد یا به نوعی بیگانه است یا تحت تأثیر تابش‌های هسته‌ای قرار گرفته، گاهی به عنوان «ماهی اسمرف» نیز شناخته می‌شود. در حالی که دانشمندان نظریاتی درباره این رنگ غیرمعمول دارند، هنوز نتوانسته‌اند به طور قطعی توضیح دهند که چرا برخی از این ماهی‌ها دارای گوشت آبی هستند.

در سال ۲۰۱۶، «آرون گالووی»، یک زیست‌شناس دریایی، در حین یک سفر ماهی‌گیری با نیزه، برای اولین بار با یک ماهی لینگ کد آبی مواجه شد. او متوجه شد که این ماهی هم از داخل و هم از خارج آبی است، اما وقتی به دنبال اطلاعات بیشتری درباره آن رفت، متوجه شد که اطلاعات زیادی در دسترس نیست. اگرچه ماهی‌های لینگ کد آبی قبلاً مشاهده شده بودند، اما هیچ تحقیق جدی در این زمینه انجام نشده بود.

تحقیقات نشان داده‌اند که رنگ آبی برخی از این ماهی‌ها ناشی از یک رنگدانه صفراوی به نام بیلیوردین است، اما چگونگی تأثیر آن بر رنگ گوشت و دلایل اینکه چرا فقط برخی از ماهی‌ها تحت تأثیر قرار می‌گیرند، هنوز معماهایی هستند که نیاز به حل دارند. گالووی در سال ۲۰۱۶ یک نظرسنجی از صید بیش از ۲۰۰۰ ماهی لینگ کد که در سواحل ایالات متحده صید شده بودند را بررسی کرد. او گفت: «ما به دنبال عواملی بودیم که با رنگ آبی مرتبط هستند.»

تحلیل داده‌ها نشان داد که احتمال وجود گوشت آبی در ماهی‌های ماده بیشتر است، به ویژه آن‌هایی که در آب‌های کم عمق و در اندازه‌های کوچکتر صید شده‌اند. شیوع ماهی‌های لینگ کد آبی بسته به منطقه بین ۴ تا ۲۵ درصد متغیر بود. با این حال، هیچ‌یک از این یافته‌ها به سوالات بزرگ پاسخ نداد. اگرچه جنسیت هنوز بزرگ‌ترین پیش‌بینی‌کننده رنگ گوشت بود، اما ۲۰ درصد از ماهی‌های لینگ کد آبی نیز نر بودند. این واقعیت که بیشتر ماهی‌های آبی در آب‌های کم عمق صید شده‌اند، نشان می‌دهد که ممکن است این رنگ محافظت بهتری در برابر UV فراهم کند.

گالووی اضافه کرد که برخی بر این باورند که بیلیوردین ناشی از منابع غذایی خاصی است. در این مرحله، ما به تحقیقات علمی بیشتری نیاز داریم تا مشخص کنیم چرا برخی از ماهی‌ها به رنگ آبی درمی‌آیند. او گفت: «فرضیه ما و برخی از اسیدهای چرب که پیگیری کردیم، نشان می‌دهد که ماهی‌های آبی ممکن است در حال گرسنگی یا تحت نوعی استرس تغذیه‌ای باشند.»

اگر می‌پرسید آیا مردم واقعاً ماهی لینگ کد آبی می‌خورند، پاسخ بله است و بیشتر آن‌ها احتمالاً حتی نمی‌دانند، زیرا فرآیند پخت و پز باعث می‌شود که گوشت از رنگ آبی نئونی به رنگ سفید معمولی تغییر کند. با وجود آنچه که ممکن است در فروم‌های ماهی‌گیری بخوانید، گوشت ماهی لینگ کد آبی کاملاً خوراکی و بسیار خوشمزه است.

پایان مطلب

اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.