تحقیقات جدید پس از مرگ چند جوان، پیوندی نگران‌کننده با انگل‌ها را نشان داده است. این افراد که بین 14 تا 30 سال سن داشتند، سال‌ها با بیماری‌های مزمن و افکار یا رفتارهای خودکشی دست و پنجه نرم کردند. یکی از این جوانان، پس از شش سال رنج و درمان‌های تخصصی، در 27 سالگی جان خود را از دست داد. آزمایش‌های انجام شده پس از مرگ او نشان داد که DNA دو گونه از انگل‌های Babesia و باکتری Bartonella henselae در بدن او وجود دارد.

این تحقیق شامل شش مورد بود که خانواده‌های آن‌ها به دنبال پاسخ‌هایی برای بیماری‌های فرزندانشان بودند. در مجموع، DNA یکی از این میکروب‌ها یا هر دو در پنج نفر از این افراد تأیید شد. این کشف سوالی اساسی را مطرح می‌کند: آیا این عفونت‌ها نقشی در بیماری‌های این افراد داشته‌اند؟

تصویر خبر

چهار نفر از این جوانان به خودکشی اقدام کردند، یکی از آن‌ها به کمک پزشکی جان خود را از دست داد و دیگری به دلیل اختلال شدید ناشی از فعال‌سازی بیش از حد سیستم ایمنی فوت کرد. والدین این افراد به ادوارد برایچوردت، پژوهشگر بیماری‌های عفونی در دانشگاه ایالت کارولینای شمالی، مراجعه کردند و سوابق پزشکی و نمونه‌های کالبدشکافی را به آزمایشگاه او ارسال کردند.

در آزمایشگاه، محققان 125 نمونه DNA از خون، کشت‌های خونی، بافت‌ها و سایر مایعات بدن را مورد بررسی قرار دادند. در ابتدا، آزمایش‌های PCR نتایج روشنی ارائه ندادند، اما با استفاده از روش دیجیتال PCR، سیگنال‌های ضعیفی در برخی نمونه‌ها مشاهده شد. در نهایت، DNA Babesia در چهار نفر و DNA B. henselae در دو نفر تأیید شد.

تصویر خبر

این میکروب‌ها از راه‌های مختلفی به بدن وارد می‌شوند. Babesia می‌تواند از طریق نیش کنه منتقل شود و B. henselae از طریق خراش‌های ناشی از گربه‌های آلوده. مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده تأکید می‌کنند که شواهدی مبنی بر انتقال Bartonella از کنه به انسان وجود ندارد.

سوال بعدی این بود که آیا DNA نشان‌دهنده عفونتی فعال در زمان مرگ بوده است. برایچوردت در این زمینه گفت که تشخیص DNA یک پاتوژن شناخته شده در نمونه‌های بالینی به عنوان شواهدی از “عفونت فعال” پذیرفته شده است، اما تفسیر بالینی نیاز به زمینه دارد.

تصویر خبر

این تحقیق به عنوان یک مطالعه مشاهداتی انجام شده و نتایج نمی‌توانند نشان دهند که آیا این عفونت‌ها در افراد با علائم خودکشی شایع‌تر هستند یا خیر. برایچوردت تأکید کرد که شواهد و تأمین مالی تحقیقاتی قابل توجهی برای تعیین اینکه آیا عفونت‌های مداوم به خودکشی کمک می‌کنند، لازم است.

این تحقیق در نشریه Parasites & Vectors منتشر شده است و خانواده‌ها امیدوارند که این شواهد مولکولی به آن‌ها کمک کند تا پاسخ‌هایی برای آنچه برای فرزندانشان اتفاق افتاده، پیدا کنند.

پایان مطلب

اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.