موجود دریایی به نام Holothuria (Microthele) whitmaei که به عنوان “ماهی تیغ سیاه” شناخته می‌شود، به تازگی به عنوان اولین نوع خیار دریایی شناسایی شده که می‌تواند بیش از ۱۰۰ سال عمر کند. این موجود که ظاهری شبیه مدفوع دارد، در اقیانوس‌های آرام و هند پراکنده است و به عنوان یک خوراکی لوکس در برخی فرهنگ‌ها بسیار ارزشمند است، هرچند که از بیش از یک دهه پیش به عنوان گونه‌ای در خطر انقراض شناخته شده است.
تحقیقات جدید نشان می‌دهد که این گونه می‌تواند بیش از ۱۲۰ سال عمر کند. تیمی به رهبری بیولوژیست سوون اوتیکه از مؤسسه علوم دریایی استرالیا، در یک مطالعه ژنتیکی که بیش از دو دهه به طول انجامید، دریافتند که این گونه به طور قابل توجهی رشد نمی‌کند و می‌تواند عمر بسیار طولانی‌تری نسبت به آنچه که قبلاً تصور می‌شد، داشته باشد.
در سال ۲۰۰۰، اوتیکه و همکارانش در تلاش بودند تا به یک مشکل جدی در مورد H. whitmaei که به عنوان یک خوراکی گران‌قیمت شناخته می‌شود، رسیدگی کنند. در سال ۱۹۹۹، کاهش تعداد این خیار دریایی در اطراف صخره بزرگ مرجانی استرالیا منجر به تعطیلی صید این گونه شد. آن‌ها در تلاش بودند تا جمعیت این موجود را پیگیری کنند، اما با چالش‌هایی مواجه شدند.
به دلیل اینکه نمی‌توانستند این موجودات را به راحتی علامت‌گذاری کنند، محققان تصمیم گرفتند از DNA به عنوان یک شناسه منحصر به فرد استفاده کنند. آن‌ها نمونه‌های بافتی از خیارهای دریایی جمع‌آوری کردند و از DNA آن‌ها برای شناسایی استفاده کردند. پس از ۲۴ سال، زمانی که محققان به محل نمونه‌برداری اولیه بازگشتند، ۵۳ خیار دریایی پیدا کردند و متوجه شدند که ۶۰ درصد از آن‌ها با نمونه‌های جمع‌آوری شده در سال ۲۰۰۰ مطابقت داشتند.
این موجودات در سال ۲۰۰۰ به اندازه کافی بزرگ بودند و در طی این مدت رشد نکرده یا حتی کوچک‌تر شده بودند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که نرخ بقا برای این گونه بسیار بالا است و می‌تواند به عمر طولانی آن‌ها کمک کند.
با این حال، محققان نگران کمبود جوانان در جمعیت این خیار دریایی هستند. در هیچ یک از دو بررسی، هیچ نمونه‌ای از جوانان پیدا نشد که نشان‌دهنده این است که نسل‌های جدید به آرامی به این جمعیت‌ها وارد می‌شوند. این می‌تواند به این معنا باشد که H. whitmaei به آرامی زندگی می‌کند و به آرامی جمعیت خود را تجدید می‌کند، که این امر برای بقای آن‌ها در برابر تقاضای بالای بازار برای این گونه، نگران‌کننده است.
این تحقیقات می‌تواند تأثیرات عمیقی بر مدیریت و حفاظت از گونه‌های مختلف خیار دریایی داشته باشد، به ویژه برای سه گونه تیغ‌دار. این موجودات نقش مهمی در اکوسیستم‌های مرجانی ایفا می‌کنند و حذف آن‌ها می‌تواند به سلامت این اکوسیستم‌ها آسیب برساند.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.