یک مطالعه بینالمللی جدید نشان میدهد که دیابت نوع ۱ ممکن است به دو نوع مختلف تقسیم شود. این یافتهها میتواند به توسعه درمانهای شخصیسازیشده برای بیماران دیابتی کمک کند.
تحقیقات نشان میدهد که دو الگوی ژنتیکی به نامهای HLA-DR3 و HLA-DR4 با خطر بالاتر ابتلا به دیابت نوع ۱ مرتبط هستند. با این حال، علائم اولیه این دو الگو متفاوت است. برای بررسی بیشتر، محققان از ایالات متحده و بریتانیا اولین مطالعه ارتباط ژنومی (GWAS) را انجام دادند که بیماران دیابت نوع ۱ را بر اساس این دو امضای ژنتیکی جدا کردند.
این مطالعه شامل ۹۰۹۱ بیمار دیابتی و ۱۴۱۵۷ نفر به عنوان گروه کنترل بود و نتایج نشان داد که تفاوتهای ژنتیکی کافی بین شرکتکنندگان HLA-DR3 و HLA-DR4 وجود دارد که میتواند به وجود دو زیرنوع متمایز اشاره کند. این نتایج در نشریه Diabetologia منتشر شده است.
محققان در مقاله خود اشاره کردند که دیابت نوع ۱ یک بیماری پیچیده است که با تخریب خودایمنی سلولهای بتا مشخص میشود، اما علت اصلی آن به خوبی درک نشده است. زمان پیشرفت به دیابت بالینی در افراد مختلف متفاوت است و میتواند از کودکی تا بزرگسالی متغیر باشد.
نتایج نشان میدهد که پروفایلهای ژنتیکی HLA-DR3 و HLA-DR4 و علائم اولیه میتوانند به دو نوع متفاوت از دیابت نوع ۱ اشاره کنند. در حالی که HLA-DR3 به سلولهای ایمنی به نام سلولهای ماست اشاره دارد که به عفونتها و التهابها پاسخ میدهند، HLA-DR4 بیشتر به سلولهای T مربوط میشود که به طور مستقیم به سلولهای دیگر حمله میکنند.
محققان خاطرنشان کردند که این نتایج میتواند به طراحی درمانهای متفاوت برای بیماران دیابت نوع ۱ کمک کند. آنها همچنین بر این باورند که برای پیشگیری مؤثر از دیابت نوع ۱، ممکن است نیاز به درمانهای خاص برای گروههای غیر DR3/DR4 باشد.
این یافتهها نیاز به آزمایشهای بیشتری دارند تا مشخص شود که آیا دیابت نوع ۱ باید به عنوان بیماریای که میتواند ناشی از چندین مجموعه همپوشان از عوامل محرک باشد، طبقهبندی شود یا خیر. شناخت زمینه ژنتیکی فرد میتواند در تعیین بهترین درمان برای او کمک کند.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.