جزیره وازروژدنیه که زمانی دریاچه‌ای در دریای آرال بود، اکنون به یک ویرانه خطرناک تبدیل شده است. این جزیره پر از آنتراکس و دیگر بیماری‌های مرگبار است که در دوران شوروی در آنجا آزمایش شده‌اند. دریای آرال که زمانی چهارمین دریا بزرگ جهان بود، به دلیل انحراف رودخانه‌هایی که آن را تغذیه می‌کردند، به شدت کوچک شده و اکنون به یک بیابان نمکی تبدیل شده است که دماهای آن به 60 درجه سانتی‌گراد می‌رسد و نشانه‌های حیات در آن بسیار نادر است.
در دوران اوج خود، وازروژدنیه به عنوان یک نقطه دورافتاده برای آزمایش سلاح‌های بیولوژیکی مورد استفاده قرار می‌گرفت. این جزیره که به نام آرالسک-7 نیز شناخته می‌شد، در قرن نوزدهم به طور رسمی شناسایی شد و تا آن زمان در نقشه‌های شوروی وجود نداشت. این انزوا باعث می‌شد که آزمایشات بیولوژیکی در آنجا به راحتی انجام شود.
در طول سال‌ها، وازروژدنیه به عنوان محل آزمایش آنتراکس، آبله و طاعون شناخته شده است. در سال 1971، یک دانشمند جوان پس از عبور از مه قهوه‌ای نزدیک جزیره به بیماری آبله مبتلا شد و نه نفر دیگر را نیز آلوده کرد که سه نفر از آن‌ها جان خود را از دست دادند. همچنین در سال 1988، 50,000 آنتلوپ سایگا به طور ناگهانی در نزدیکی این جزیره مردند.
با وجود خطرات موجود، در دهه 1990، این جزیره تخلیه شد و تنها چند مأموریت اکتشافی به آنجا انجام شده است. در سال 1988، شوروی‌ها تصمیم به دفن 100 تا 200 تن آنتراکس در گودال‌های بزرگ گرفتند، اما مکان دقیق این گودال‌ها هرگز فاش نشد. کارشناسان بر این باورند که هنوز هم آنتراکس در اطراف این گودال‌ها وجود دارد و این مکان همچنان یک تهدید جدی به شمار می‌رود.
به دلیل خطرات موجود، دسترسی به وازروژدنیه بسیار دشوار است و مردم محلی به خوبی می‌دانند که باید از آن دوری کنند.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.