در سواحل شرقی استرالیا، گروه‌های زیادی از کوسه‌های جوان نوع «کوسه چکشی» در آب‌های کم‌عمق نزدیک به سواحل محبوب مشاهده شده‌اند. این مشاهده‌ها با استفاده از پهپادها انجام شده و در آن‌ها تا ۸۰ کوسه چکشی در سواحل «برلی» در «گلد کوست» و حدود ۱۰۰ کوسه در سواحل «نوسا» ثبت شده است.
تحقیقات نشان می‌دهد که این نواحی ممکن است زیستگاه‌های مهمی برای کوسه‌های جوان باشند. «مادیسون کراس»، پژوهشگر کوسه‌ها از دانشگاه «ساحل آفتابی» و وزارت صنایع اولیه «کویینزلند»، رهبری این مطالعه را بر عهده داشته است. محققان برای تخمین طول کوسه‌ها از یک تخته‌پدل‌برد که اندازه‌اش مشخص بود، استفاده کردند و طول کوسه‌ها را حدود ۱.۰۵ متر تخمین زدند.
این تیم از داده‌های برنامه «شکارتسمارت» کویینزلند استفاده کرده که با پرواز پهپادها در نزدیکی سواحل، به نظارت بر کوسه‌ها برای ایمنی عمومی می‌پردازد. این پروازها همچنین به ثبت حرکات حیوانات در آب‌های ساحلی کمک می‌کند و به دانشمندان این امکان را می‌دهد که بدون دستگیری یا برخورد با آن‌ها، رفتارشان را مطالعه کنند. محققان داده‌های ۲۰,۹۱۱ پرواز در نه ساحل را بین سپتامبر ۲۰۲۰ تا دسامبر ۲۰۲۴ تحلیل کردند و ۸۴ مورد مشاهده کوسه چکشی را شناسایی کردند که مجموعاً به ۲,۶۹۶ مشاهده کوسه منجر شد.
بیشتر این مشاهده‌ها در سواحل برلی و نوسا انجام شده و در این مناطق، کوسه‌ها معمولاً در گروه‌های بزرگ دیده می‌شوند. در حالی که در سواحل دیگر، آن‌ها بیشتر به صورت تنها یا در جفت‌ها مشاهده شده‌اند. بزرگترین تجمعات در ماه‌های آوریل، مه و ژوئن، در فصل پاییز و اوایل زمستان استرالیا رخ داده است.
محققان همچنین به این نکته اشاره کردند که این کوسه‌ها تازه‌زاد نیستند و نمی‌توانند تأیید کنند که آیا این سواحل شرایط لازم برای زیستگاه‌های پرورشی را دارند یا خیر. آن‌ها پیشنهاد می‌کنند که این نواحی ممکن است به کوسه‌های جوان مکانی برای تغذیه یا پناهگاه ارائه دهند. صخره‌ها و مناطق سنگی نزدیک می‌توانند از شکارچیان حمایت کنند و شنا کردن در گروه‌ها ممکن است به کوسه‌های جوان کمک کند تا از شکارچیان فرار کنند.
با این حال، دلیل تجمع این کوسه‌ها هنوز مشخص نیست. محققان نمی‌توانند به‌طور قابل‌اعتمادی کوسه‌های فردی را شناسایی کنند و نمی‌دانند که آیا همان کوسه‌ها هر سال به این نواحی بازمی‌گردند یا اینکه چه مدت در آنجا می‌مانند. در سواحل نوسا، تجمعاتی که در سال ۲۰۲۳ ثبت شده بودند، در دوره مشابه در سال ۲۰۲۴ مشاهده نشدند. محققان بر این باورند که تغییرات در استفاده از زیستگاه یا شفافیت آب می‌تواند دلیل این تفاوت باشد، زیرا آب کدر شناسایی کوسه‌ها را دشوارتر می‌کند.
کوسه‌های چکشی به شدت کاهش جمعیت را تجربه کرده و در سطح جهانی به عنوان گونه‌ای در خطر انقراض طبقه‌بندی شده‌اند. هر دو محل تجمع تحت پوشش برنامه کنترل کوسه‌های کویینزلند قرار دارند. در برلی از تورهای کوسه استفاده می‌شود، در حالی که در نوسا از تورها و خط‌های طعمه‌دار برای کاهش خطر حمله کوسه‌ها استفاده می‌شود.
محققان همچنین به این نکته اشاره کردند که برای کاهش مزاحمت، باید از گروه‌ها فاصله گرفته و از تعقیب یا احاطه بر کوسه‌ها خودداری کرد. آن‌ها همچنین خواستار نظارت بلندمدت و استفاده از برچسب‌های صوتی برای پیگیری کوسه‌ها شدند تا ارتباط این نواحی ساحلی با زیستگاه‌های نزدیک‌تر مشخص شود.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.