تحقیقات جدید نشان می‌دهد که رنگ‌های قرمز، زرد، سبز و آبی به‌عنوان رنگ‌های اصلی در طبیعت شناخته می‌شوند و این موضوع ریشه در نحوه پردازش رنگ‌ها توسط مغز انسان دارد. این نظریه که از قرن نوزدهم توسط فیزیولوژیست آلمانی، اوالد هیرینگ مطرح شد، هنوز هم در علم رنگ شناسی معتبر است.
بر اساس این نظریه، رنگ‌های قرمز، زرد، سبز و آبی به‌عنوان رنگ‌های «خالص» در نظر گرفته می‌شوند. به‌عنوان مثال، رنگ نارنجی معمولاً ترکیبی از زرد و قرمز تلقی می‌شود، در حالی که قرمز کمتر به‌عنوان ترکیبی از نارنجی و بنفش دیده می‌شود. با این حال، محققان هنوز نتوانسته‌اند به‌طور دقیق توضیح دهند که چرا این چهار رنگ خاص این جایگاه ویژه را دارند.
محققان از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، با تجزیه و تحلیل بیش از ۵۰۰ تصویر از طبیعت و استفاده از مدل‌های کامپیوتری، به بررسی نحوه واکنش چشم انسان به این رنگ‌ها پرداختند. آن‌ها دریافتند که توزیع رنگ‌ها در تصاویر طبیعی به‌طور نامتقارن و غیر یکنواخت است و تمایل به رنگ‌های قرمز، زرد-سبز و آبی وجود دارد.
برونو اولشهاوزن، یکی از محققان این مطالعه، اظهار داشت: «توزیع رنگ‌ها در محیط بسیار نامتقارن و غیر یکنواخت است. هیچ‌کس قبلاً به این موضوع نپرداخته بود زیرا دسترسی به این مجموعه‌های بزرگ داده‌ای نسبتاً جدید است.»
این تحقیق نشان می‌دهد که مغز انسان با استفاده از کدگذاری کم‌حجم، رنگ‌های قرمز، زرد، سبز و آبی (به‌علاوه سیاه و سفید) را به‌عنوان ساده‌ترین روش برای رمزگذاری دنیای اطراف خود انتخاب می‌کند. این فرآیند به مغز کمک می‌کند تا رنگ‌های متنوع طبیعت را با استفاده از کمترین تعداد «بلوک‌های ساختمانی» عصبی ممکن بازتولید کند.
این تحقیق که در نشریه «انجمن نوری آمریکا» منتشر شده، به‌عنوان یک مطالعه نظری، توضیحاتی برای رنگ‌های خالص ارائه می‌دهد و به بررسی رنگ‌دید در گونه‌های دیگر نیز اشاره می‌کند. اولشهاوزن در این باره گفت: «اکنون برای اولین بار توضیحی داریم که تمام این قطعات به‌خوبی کنار هم قرار می‌گیرند. این تقریباً خیلی خوب است که حقیقت داشته باشد.»
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.