در سال 2019، کارگران یک کارخانه استخراج شن و ماسه در دینهایم، نزدیک به رود دانوب در اتریش، به یک کشف شگفت‌انگیز دست یافتند: تعداد زیادی میله آهنی که در میان شن و ماسه زیرآب قرار داشتند. این میله‌ها به طور متوسط حدود 30 سانتی‌متر طول داشتند و به شکل دوهرمی یکنواختی ضربه‌زده شده بودند، به این معنی که هر دو سر آن‌ها تیز بود.
در یک مطالعه منتشر شده در نشریه «آنتیکوئیتی»، باستان‌شناسان پیتر ترِبشه از دانشگاه اینسبروک اتریش و ماریون برانژر از موسسه تحقیقات مواد باستانی در فرانسه، یافته‌های خود را پس از تحلیل دقیق این «گنج زنگ‌زده» گزارش کردند. آن‌ها تأیید کردند که این میله‌ها «نیمه‌محصولاتی» هستند که برای حمل و نقل آسان شکل داده شده‌اند و آماده بازسازی در آینده بوده‌اند. این کشف، بزرگ‌ترین کشف انبوه میله‌های آهنی پیش از تاریخ در اروپا به شمار می‌رود.
در مجموع، 540 میله یا قطعه‌ای از میله‌ها بازیابی شد که وزن آن‌ها به حدود یک تن (2280 پوند) می‌رسید؛ مقداری که برای ساخت 500 شمشیر یا 8000 میخ کافی بود. ارزش این محموله بسیار زیاد بوده است.
ترِبشه در این باره می‌گوید: «حتی اگر خسارت‌های مواد در حین تولید را در نظر بگیریم، آهن دینهایم برای تجهیز یک گروه بزرگ از جنگجویان با سلاح‌ها کافی بوده است.» تاریخ‌گذاری رادیوکربن نشان می‌دهد که این میله‌ها حداقل 2200 سال قدمت دارند و برخی از آن‌ها ممکن است به قرن چهارم پیش از میلاد برگردند.
با وجود اینکه سوالات زیادی در این زمینه باقی مانده است، از جمله اینکه این بار از کجا آمده، به کجا می‌رفته و در نهایت برای چه هدفی استفاده می‌شده، این کشف نگاهی نادر و جذاب به تجارت و تولید در آن زمان ارائه می‌دهد. ترِبشه می‌گوید: «این واقعاً شگفت‌انگیز است که چنین مقدار زیادی آهن به طور همزمان حمل شده و در یک معامله مبادله‌ای در عصر آهن پایانی در دسترس بوده است.»
این آهن ممکن است از چندین منطقه در امتداد رود دانوب آمده باشد. یکی دیگر از سوالات این است که چگونه آهن به کف بستر رودخانه رسیده است، اما محتمل‌ترین توضیح، غرق شدن یک کشتی است. با این حال، هیچ نشانه‌ای از کشتی باقی نمانده است، بنابراین این موضوع هنوز مشخص نیست. در حالی که برخی از جوامع در آن زمان آهن را به عنوان بخشی از مراسم یا آیین‌ها در آب قرار می‌دادند، به نظر نمی‌رسد که این مورد در اینجا صدق کند.
تحقیقات نشان می‌دهد که برای حمل این مقدار و وزن بار، به قایق‌های تخصصی یا تطبیق‌یافته نیاز بوده است و ممکن است آهن در ازای برده‌ها، دام‌ها یا سکه‌های نقره یا طلا مبادله شده باشد. این مطالعه همچنین چندین منطقه ذوب آهن در بالادست را شناسایی کرده که ممکن است منبع این 540 میله باشند، نزدیک‌ترین آن‌ها حدود 220 کیلومتر (137 مایل) دورتر در امتداد رود دانوب قرار دارد.
ترِبشه می‌گوید: «این یک معجزه کوچک است که بزرگ‌ترین کشف انبوه میله‌های آهنی پیش از تاریخ در اروپا به جای اینکه به دست دلالان ضایعات بیفتد، به مقامات آثار باستانی اتریش گزارش شده است. من واقعاً از پیدا کنندگان سپاسگزارم که تصمیم گرفتند این گنج فوق‌العاده را به مجموعه موزه دولتی اهدا کنند.»
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.