تحقیقات جدید نشان می‌دهد که الماس‌های سیاه معروف به «کربنادو» ممکن است از طریق یک برخورد کهن کیهانی به وجود آمده باشند. این الماس‌ها که در برزیل و آفریقای مرکزی یافت می‌شوند، دارای سطحی شفاف و حفره‌های ریز هستند که آنها را از الماس‌های شفاف و معمولی متمایز می‌کند.
محققان با بررسی کربنادوهای موجود در «تشکیل تومبادور» برزیل، به این نتیجه رسیدند که این الماس‌ها ممکن است در عمق زمین و در نتیجه یک برخورد بزرگ شکل گرفته باشند. این برخورد می‌تواند مواد غنی از کربن را به عمق زمین منتقل کرده و در نهایت باعث تشکیل الماس‌ها در گوشته زمین شود.
در این مطالعه، محققان با استفاده از اشعه ایکس و میکروسکوپ‌های الکترونی، ساختار و ترکیب کربنادوها را بررسی کردند. نتایج نشان داد که سطح شیشه‌ای این الماس‌ها مشابه پوسته ذوب شده یک شهاب‌سنگ است، اما هیچ نشانه‌ای از ساختارهای مرتبط با شوک در آنها مشاهده نشد. این موضوع نشان می‌دهد که تشکیل سطح شیشه‌ای ممکن است پس از ایجاد پوشش آناتاز، یک ماده معدنی از دی‌اکسید تیتانیوم، رخ داده باشد.
محققان همچنین به بررسی منبع کربن موجود در این الماس‌ها پرداختند و دریافتند که بیشتر آنها حاوی کربن باقی‌مانده از موجودات زنده کهن هستند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ممکن است مواد اولیه برای تشکیل الماس‌ها از سطح زمین به عمق آن منتقل شده باشد.
محققان بر این باورند که یک برخورد بزرگ در زمین جوان می‌تواند باعث تسریع در فرآیند فرورانش مواد به عمق زمین شده باشد. این فرایند می‌تواند به تشکیل الماس‌ها در شرایط فشار و دماهای بالا منجر شود. در نهایت، ماگما ممکن است این الماس‌ها را به سطح زمین منتقل کرده و در طول زمان، فرسایش و تعامل با مایعات باعث شکل‌گیری ظاهر کنونی آنها شده باشد.
این مدل پیشنهادی به ارتباط چندین ویژگی خاص کربنادو کمک می‌کند و نشان می‌دهد که چرا بررسی این سنگ‌ها می‌تواند اطلاعات ارزشمندی درباره تاریخ زمین به ما بدهد. با این حال، محققان هنوز نتوانسته‌اند یک برخورد خاص را به کربنادوها نسبت دهند و نیاز به شواهد بیشتری برای تأیید این نظریه وجود دارد.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.