تحقیقات جدید نشان می‌دهد که در مصر باستان، در زمان سلطنت اولین پادشاهان، انسان‌ها به عنوان قربانی برای خدمت به پادشاهان در زندگی پس از مرگ دفن می‌شدند. این یافته‌ها به وسیله باستان‌شناس آمریکایی، روزلین کمپبل، از دانشگاه پرودو، با استفاده از روش‌های مدرن پزشکی قانونی مورد بررسی قرار گرفته است.
کمپبل در مطالعه‌ای که به تازگی در Frontiers in Environmental Archaeology منتشر شده، به بررسی 46 جمجمه‌ای پرداخته که توسط فلیندرز پتری، باستان‌شناس بریتانیایی، در دهه 1920 از گورهای اطراف مقبره‌های پادشاهان مصر باستان کشف شده بود. او دریافت که 18 مورد از این جمجمه‌ها نشانه‌هایی از آسیب‌های کشنده دارند.
این جمجمه‌ها از اطراف مجموعه‌های تدفینی سلطنتی در «اُم ال-Qaab» در ابیدوس باستانی به دست آمده‌اند. پادشاهان سلسله اول مصر از حدود 3078 تا 2900 پیش از میلاد حکومت می‌کردند. کمپبل توضیح می‌دهد که برخی از گورهای اطراف دفن‌های سلطنتی با نام‌ها و عناوین رسمی مشخص شده‌اند و به نظر می‌رسد که متعلق به مقامات یا هنرمندان سطح پایین‌تر بوده‌اند.
کمپبل در این بررسی، آسیب‌های خطی روی جمجمه‌ها را شایع‌ترین نوع آسیب‌ها یافته است که معمولاً ناشی از ضربات با اشیاء صاف و عریض است. همچنین در برخی جمجمه‌ها، آسیب‌های ناشی از ضربات تیز نیز مشاهده شده است. او می‌نویسد: “در حالی که ممکن است برخی از این افراد به دلایل طبیعی فوت کرده باشند، اما واضح است که بسیاری از آن‌ها آسیب‌های مرگباری را تجربه کرده‌اند.”
این یافته‌ها به نظریه پتری که معتقد بود این دفن‌ها نمایانگر قربانی‌کردن انسان‌ها در زمان مرگ پادشاهان است، اعتبار بیشتری می‌بخشد. کمپبل اشاره می‌کند که برخی از این قربانیان ممکن است داوطلبانه برای دستیابی به زندگی ابدی یا افتخار جان خود را فدای کرده باشند، در حالی که دیگران ممکن است انتخاب شده یا حتی مجبور به این کار شده باشند.
این تحقیق نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با استفاده از روش‌های جدید و دانش به‌روز، اطلاعات جدیدی درباره گذشته به دست آورد، حتی از داده‌های ناقص و ناپایدار.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.