مطالعات جدید نشان می‌دهد که حدود ۲۵ درصد از مراکز داده در نقاطی واقع شده‌اند که با کمبود آب مواجه هستند. این تحقیق که توسط تیمی از مؤسسه کارنگی برای علم در ایالات متحده انجام شده، نشان می‌دهد که این مراکز به مقدار زیادی آب نیاز دارند تا خنک و کارآمد باقی بمانند. به‌طور متوسط، یک مرکز داده بزرگ می‌تواند به اندازه یک شهر با جمعیت ۵۰,۰۰۰ نفر آب مصرف کند.
تحقیقات نشان می‌دهد که ۲,۳۱۵ از ۹,۳۴۷ مرکز داده شناسایی شده در سطح جهانی، در مناطقی قرار دارند که در حداقل یک ماه از سال با کمبود آب مواجه‌اند. این کمبود به این معناست که تقاضای آب از عرضه بیشتر است. با توجه به مدل‌های اقلیمی و پیش‌بینی افزایش دما به میزان ۳ درجه سانتی‌گراد، تعداد مراکز داده در مناطق با کمبود آب ممکن است در عرض ۱۰ سال به ۳۳ درصد افزایش یابد.
لورنزو روزا، دانشمند محیط زیست، می‌گوید: “این مراکز در مکان‌های خالی قرار نمی‌گیرند، بلکه بر روی منابع آب شهرها و مزارع واقع شده‌اند.” بر خلاف برق که می‌تواند از طریق شبکه‌های برق به مسافت‌های طولانی منتقل شود، آب معمولاً باید به‌صورت محلی تأمین شود. این موضوع نشان می‌دهد که شرایط محلی در انتخاب مکان مراکز داده بسیار حائز اهمیت است.
نقشه‌ای که محققان تهیه کرده‌اند، نشان می‌دهد که ۴۱ درصد از مراکز داده جهانی به‌طور مستقیم با شهرها و شهرداری‌ها برای تأمین آب رقابت می‌کنند. همچنین ۲۸ درصد دیگر از این مراکز، آب را عمدتاً برای کشاورزی مصرف می‌کنند. در حال حاضر، ۵۲۳ مرکز داده، که کمی بیش از ۵ درصد از کل است، در حال حاضر به مدت حداقل ۹ ماه در سال با کمبود آب مواجه هستند.
محققان همچنین اشاره می‌کنند که اطلاعات مربوط به مصرف آب مراکز داده محدود است و شرکت‌های بزرگ فناوری تمایل چندانی به اشتراک‌گذاری سطح دقیق تقاضای این مراکز از منابع طبیعی ندارند. در پایان، محققان به تلاش‌ها برای استفاده از آب‌های فاضلاب و آب‌های تصفیه شده دریا به‌جای آب شیرین اشاره کرده و بر لزوم تغییرات قبل از بدتر شدن وضعیت کمبود آب تأکید می‌کنند.
این تحقیق در نشریه Environmental Science & Technology منتشر شده است.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.