محققان به تازگی دانه‌های خاصی را شناسایی کرده‌اند که می‌توانند در شرایط بحرانی و پس از وقوع فاجعه، به بازسازی محیط زیست کمک کنند. این دانه‌ها که در بانک‌های دانه جهانی ذخیره شده‌اند، باید سال‌ها در شرایط مناسب نگهداری شوند تا قابلیت جوانه‌زنی خود را حفظ کنند.
مطالعات اخیر نشان می‌دهد که دانه‌های لوبیا مونگ (Vigna radiata) و لوبیا معمولی (Phaseolus vulgaris) در شرایط انجماد، می‌توانند برای دهه‌ها زنده بمانند. در آزمایش‌های جوانه‌زنی، مشخص شد که حتی پس از ۴۵ سال نگهداری، حداقل ۹۰ درصد از دانه‌های لوبیا مونگ هنوز قابلیت جوانه‌زنی دارند.
مدت زمان ماندگاری دانه‌ها
بانک دانه‌های غلات استرالیا (AGG) یکی از بزرگ‌ترین و متنوع‌ترین بانک‌های دانه در جهان است که شامل صدها هزار نوع دانه از غلات، حبوبات و دانه‌های روغنی می‌باشد. این دانه‌ها در بسته‌های مخصوص با رطوبت ۱۵ درصد و دمای -۲۰ درجه سانتی‌گراد نگهداری می‌شوند تا عمر طبیعی آن‌ها افزایش یابد. اما سوال اینجاست که این دانه‌ها چه مدت می‌توانند زنده بمانند؟
تحقیقات نشان می‌دهد که دانه‌های لوبیا مونگ بیشترین ماندگاری را دارند و پس از آن دانه‌های سورگوم (Sorghum bicolor) قرار دارند. با این حال، دانه‌های لوبیا آدزوکی (Vigna angularis) با میانگین ماندگاری ۱۷.۴ سال، کوتاه‌ترین عمر را دارند. پیش‌بینی‌های قبلی نشان می‌داد که این دانه‌ها نیازی به بررسی برای صدها یا حتی هزاران سال ندارند.
اهمیت حفظ دانه‌ها
محققان تأکید می‌کنند که تنها جوانه‌زنی دانه‌ها در آزمایش‌ها به معنای تولید گیاه قابل استفاده نیست. برای درک بهتر از ماندگاری دانه‌ها، نیاز به جمع‌آوری داده‌های بیشتری داریم. این اطلاعات به ما کمک می‌کند تا مدل‌های پیش‌بینی را برای مدت زمان ماندگاری دانه‌ها بهبود بخشیم، که برای حفاظت جهانی از منابع ژنتیکی گیاهی ضروری است.
بانک‌های دانه در نروژ و دیگر نقاط جهان نیز دانه‌های کشاورزی را ذخیره می‌کنند. حفظ این دانه‌ها تنها آغاز کار است و باید در طول دهه‌ها به نگهداری آن‌ها ادامه دهیم.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.