تحقیقات جدید نشان می‌دهد که سیاره‌هایی با اندازه زمین می‌توانند در سیستم‌های ستاره‌ای دوگانه وجود داشته باشند و حتی در ناحیه قابل سکونت این سیستم‌ها زنده بمانند. این یافته‌ها به ویژه در مورد سیستم ستاره‌ای ۷۰ اوفیوشی (70 Oph AB) که تنها ۱۶ سال نوری از ما فاصله دارد، جالب توجه است.
این سیستم شامل دو ستاره نوع K است که به ترتیب حدود ۸۸ و ۷۳ درصد از جرم خورشید ما را دارند و ممکن است حدود ۳ میلیارد سال سن داشته باشند. ستاره‌های K به دلیل فعالیت کمتر و طول عمر بیشتر نسبت به ستاره‌های قرمز، هدف‌های جذابی برای جستجوی سیارات قابل سکونت به شمار می‌روند.
محققان با استفاده از داده‌های جدید و آرشیوی از اندازه‌گیری‌های سرعت شعاعی (RV) هر دو ستاره، به بررسی این سیستم پرداختند. این روش یکی از موفق‌ترین روش‌ها برای کشف سیارات خارج از منظومه شمسی است و به محققان این امکان را می‌دهد که تغییرات کوچک در سرعت ستاره‌ها را که ناشی از جاذبه سیارات یا ستاره‌های هم‌نشین است، اندازه‌گیری کنند.
در این تحقیق، محققان سیارات فرضی به اندازه زمین را در فاصله‌های مختلف از ستاره اصلی شبیه‌سازی کردند و دریافتند که این سیارات می‌توانند در ناحیه قابل سکونت ستاره اصلی به طور پایدار مدار خود را حفظ کنند. این در حالی است که انتظار می‌رفت ستاره دوم مدار این سیارات را مختل کند، اما نتایج نشان داد که این‌گونه نیست.
علاوه بر این، محققان توانستند وجود سیارات غول‌آسا به اندازه مشتری یا بزرگ‌تر را در اطراف این دو ستاره رد کنند. این یافته‌ها به این معناست که سیاراتی با اندازه زمین ممکن است در این سیستم وجود داشته باشند، هرچند که هنوز به طور مستقیم قابل شناسایی نیستند.
به گفته محققان، “نتایج ما نشان می‌دهد که سیستم ۷۰ اوفیوشی می‌تواند میزبان سیاراتی با مدارهای S-type در اطراف ستاره اصلی باشد، از جمله سیارات زمینی که در ناحیه قابل سکونت قرار دارند.” این تحقیق در The Astrophysical Journal منتشر شده است.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.