در سال 2018، زمینشناسان چینی بهطور تصادفی نشت متانی را در دریای چین جنوبی ایجاد کردند. این نشت بهدنبال حفاری برای بررسی میزان گاز طبیعی موجود در رسوبات دریایی رخ داد. آنها با حفاری در بستر دریا، سعی کردند تا این نشت را با استفاده از گل سنگین مسدود کنند، اما این تلاش موفقیتآمیز نبود و در سال بعد، گاز متان بهطور قابل توجهی از عمق دریا به سطح آب رسید.
با استفاده از فناوریهای پیشرفته مانند اکو سوندرها و دوربینهای زیرآبی، محققان مشاهده کردند که حیات دریایی بهسرعت به این نشت واکنش نشان داد و بهطور شگفتانگیزی موفق به ایجاد یک اکوسیستم متانخوار در مدت زمان کوتاهی شدند. به گفته امیل روف، اکولوژیست میکروبی از دانشگاه برمن آلمان، “در عرض یک تا دو سال، یک اکوسیستم مؤثر متانخوار شکل گرفت”.
اولین موجودات زندهای که به این نشت نزدیک شدند، باکتریها و آرکئاهای متانخوار بودند. در حالی که تنوع میکروبها در رسوبات کاهش یافت، گونههای متانخوار به خوبی رشد کردند. این موجودات تکسلولی بهدنبال خود، درندههای زیرزمینی را به محل نشت کشاندند که بر روی آنها یک بستر وسیع از کرمها ایجاد کردند. همچنین، سختپوستان نیز به این منطقه آمدند.
کرمها با حفر در بستر دریا، به ترکیب رسوبات کمک کردند و این احتمالاً اکسیژن، نیترات و سولفات را به لایههای عمیقتر منتقل کرد. پیش از حفاری، هیچ نشانهای از جریان گاز و تنها تعداد کمی از موجودات در این نقطه وجود نداشت، اما با این حفاری، اکوسیستم محلی بهطور کامل تغییر کرد.
در سال 2023، با وجود اینکه هنوز گاز متان از این نشت خارج میشد، ارتفاع نشت از 1200 متر به حدود 800 متر کاهش یافته بود. این تغییر نشاندهنده یک پیشرفت امیدوارکننده است، اما در عین حال، این تحقیق به یک مشکل بزرگتر اشاره دارد. رسوبات بستر دریا، بزرگترین منبع متان زمین را در خود جای دادهاند و شکافهای طبیعی در بستر دریا میتوانند باعث نشت گاز شوند. متان یکی از گازهای گلخانهای اصلی است که حدود 11 درصد از انتشار جهانی را تشکیل میدهد و گرمای بیشتری نسبت به دیاکسید کربن جذب میکند.
تحقیقات نشان دادهاند که چاههای نفت و گاز رها شده در بستر دریا میتوانند منبع بزرگی از نشت متان باشند. در سالهای 2012 و 2013، محققان در آلمان نشت گاز متان را از مناطق بستر دریا در اطراف چاههای رها شده در دریای شمال مشاهده کردند. در یک مطالعه پیگیری، نشتها در 28 از 43 چاه بررسی شده (63 درصد) مشاهده شد.
این مطالعه یکی از اولین مطالعاتی است که نشت متان را در طول چند سال پیگیری کرده و نشان میدهد که اکوسیستم بستر دریا در عرض چند سال از اختلال انسانی تحت تأثیر قرار گرفته است. محققان بر این باورند که حتی افزایشهای جزئی در غلظت متان در رسوبات میتواند به کاهش تنوع میکروبی و کاهش اکسیژن منجر شود. تأثیر متان بهعنوان یک گاز گلخانهای در جو بهطور فزایندهای روشن است و تأثیر آن بر اکوسیستمهای دریا هنوز در حال بررسی است.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.