محققان دانشگاه جانز هاپکینز نوع خاصی از سلول‌ها را در پروستات شناسایی کرده‌اند که می‌تواند به درک علت بزرگ شدن این غده با افزایش سن کمک کند. این پدیده طبیعی که به نام هایپرپلازی خوش‌خیم پروستات (BPH) شناخته می‌شود، معمولاً در یک ناحیه خاص از پروستات رخ می‌دهد، اما هنوز دلیل دقیق آن مشخص نیست.
با استفاده از توالی‌یابی RNA سلولی، تیم تحقیقاتی یک جمعیت خاص از سلول‌های پروستات را شناسایی کرده‌اند که به‌ویژه در ناحیه اطراف مجرای ادرار، به‌ویژه در موارد BPH، فراوان است. این یافته‌ها در نشریه The Journal of Pathology منتشر شده است.
به گفته‌ی وسان یگناسوبرامانیان، نویسنده ارشد این تحقیق، «اگرچه BPH میلیون‌ها مرد در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما دانشمندان هنوز به‌طور کامل نمی‌دانند چرا این پدیده عمدتاً در ناحیه‌ای از پروستات به نام ناحیه انتقالی رخ می‌دهد، در حالی که سایر نواحی غده نسبتاً تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند.» ناحیه انتقالی، بخشی از پروستات است که اطراف مجرای ادرار را احاطه کرده است. بزرگ شدن این ناحیه با افزایش سن می‌تواند باعث تنگ شدن مجرا و کاهش سرعت و ناپیوستگی در ادرار شود.
این مشکل، شایع‌ترین مشکل پروستات در مردان بالای ۵۰ سال است و در حالی که تغییرات سطح هورمون‌ها، التهاب و رشد سلولی احتمالاً نقش دارند، هنوز هیچ‌کس نمی‌داند که در سطح سلولی، BPH چگونه رخ می‌دهد.
دکتر چارلز ولور، اورولوژیست در کالج پزشکی آلبانی، در مصاحبه‌ای توضیح داد که BPH ناشی از ورم نیست، بلکه فقط افزایش تعداد سلول‌ها در پروستات است. او گفت: «سلول‌ها بزرگ‌تر نمی‌شوند، بلکه تعداد آن‌ها افزایش می‌یابد.»
محققان دانشگاه جانز هاپکینز با تجزیه و تحلیل بافت پروستات غیرسرطانی از ۱۰ مرد مبتلا به سرطان پروستات، به بررسی دقیق‌تری پرداختند. آن‌ها نمونه‌هایی از سه ناحیه اصلی پروستات را بررسی کردند و مشخص کردند که کدام ژن‌ها در تقریباً ۱۳۰,۰۰۰ سلول فردی فعال یا غیرفعال هستند.
در بافت‌های ناحیه انتقالی و نمونه‌های BPH، محققان جمعیت خاصی از سلول‌ها را یافتند که در سایر قسمت‌های پروستات نادر بودند. این سلول‌ها از نوع خاصی از سلول‌های پایه به نام WIF1+ هستند و از نظر بیانی و آناتومیکی با سایر اعضای خانواده خود متفاوتند. دانشمندان می‌گویند این سلول‌ها یک پروفایل بیانی ژنی منحصر به فرد دارند و توالی‌یابی RNA و رنگ‌آمیزی نشان می‌دهد که آن‌ها به‌طور قابل توجهی در ناحیه انتقالی پروستات انسان غنی شده‌اند.
برخی از ژن‌های مرتبط با سلول‌های WIF1+ به آندروژن‌ها مانند تستوسترون پاسخ می‌دهند و در مسیرهای سیگنال‌دهی که بر رشد و توسعه پروستات تأثیر می‌گذارند، نقش دارند. نویسندگان این تحقیق می‌نویسند: «امضاهای مولکولی، توزیع ناحیه‌ای و غنی‌سازی مسیرها نشان می‌دهد که سلول‌های پایه WIF1+ غنی‌شده در ناحیه انتقالی ممکن است به پاتوژنز BPH کمک کنند.»
محققان همچنین حدس می‌زنند که با کاهش التهاب و یک مسیر سیگنال‌دهی رشد به نام WNT، این سلول‌ها می‌توانند توضیح دهند که چرا سرطان پروستات کمتر در ناحیه انتقالی آغاز می‌شود. آنالیزها نشان داد که این سلول‌ها ویژگی‌های مولکولی مرتبط با بازسازی بافت دارند که می‌تواند به بزرگ شدن پروستات کمک کند و همچنین توانایی برقراری ارتباط با سلول‌های همسایه را دارند، که نشان می‌دهد ممکن است به ایجاد محیط زیستی منحصر به فرد در ناحیه انتقالی کمک کنند.
رولین وانگ، نویسنده اول این تحقیق، می‌گوید: «این یافته‌ها نشان می‌دهد که این سلول‌ها ممکن است به فرآیندهای منطقه‌ای که ناحیه انتقالی را به‌ویژه مستعد BPH می‌کند، کمک کنند.» در حال حاضر، این فقط یک فرضیه است، اما وانگ و همکارانش معتقدند که این موضوع نیاز به بررسی‌های بیشتری دارد. مطالعات آینده می‌توانند نقش‌های عملکردی سلول‌های WIF1+ را در توسعه غده‌های پروستات بزرگ‌شده بررسی کنند. اگر این سلول‌ها واقعاً نقش مستقیمی در BPH ایفا کنند، ممکن است به اهداف دارویی آینده تبدیل شوند.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.