تحقیقات جدید نشان می‌دهد که پوسته حلزون‌های زمینی می‌تواند به عنوان ابزاری برای نقشه‌برداری از طوفان‌های پیشاتاریخی و دیگر رویدادهای شدید آب‌وهوایی مورد استفاده قرار گیرد. این مطالعه که توسط تیمی از دانشگاه کوئینزلند استرالیا انجام شده، به نحوه شکل‌گیری پوسته حلزون‌ها مربوط می‌شود.
یک حلزون تازه‌متولد شده به محض تولد دارای پوسته‌ای کوچک و سخت است که وظیفه محافظت از ارگان‌های داخلی حلزون را بر عهده دارد. این پوسته به گونه‌ای شکل می‌گیرد که حلزون نمی‌تواند آن را گسترش دهد، بلکه به جای آن از مرکز حلزون به سمت بیرون رشد می‌کند. در این فرآیند، بافت خاصی به نام «مانتل» در پشت حلزون کلسیم کربنات را در محل باز شدن پوسته ترشح می‌کند که با تماس با محیط سخت می‌شود و به رشد پوسته کمک می‌کند.
ثبت تاریخچه آب‌وهوایی در پوسته حلزون
پوسته حلزون شبیه به حلقه‌های رشد درختان است؛ هر حلقه جدید از کلسیم کربنات که حلزون به پوسته‌اش اضافه می‌کند، اطلاعاتی از زندگی آن در آن زمان را ثبت می‌کند. در این تحقیق، پوسته یکی از حلزون‌های «Biggenden Banded» نشان‌دهنده سطوح بالای رادیوکربن در برخی از نوارهای رشد بود که به وضوح ناشی از آزمایش‌های هسته‌ای در دهه 1960 استرالیا بود. نیکلاس پاتون، زمین‌شناس و دانشمند محیط زیست که رهبری این تحقیق را بر عهده داشت، گفت: «ما از تاریخ‌گذاری رادیوکربن با دقت بالا برای تعیین سن نوارهای رشد در پوسته استفاده کردیم.»
ایزوتوپ‌های کربن و اکسیژن نیز در مواد پوسته قفل شده‌اند که دانشمندان می‌توانند از آن‌ها به عنوان سرنخ‌هایی برای عوامل اقلیمی و محیطی که حلزون در آن‌ها زندگی کرده و غذایی که خورده، استفاده کنند. پاتون توضیح داد: «آنچه ما مشاهده کردیم این بود که پوسته در طول زندگی حلزون به طور مداوم رشد نکرده است؛ بلکه دوره‌های رشد سریع با دوره‌های کم رشد یا عدم رشد جدا شده‌اند.»
پیوند بین رشد پوسته و رویدادهای آب‌وهوایی شدید
تیم تحقیقاتی ارتباط بین دوره‌های رشد سریع پس از بارش‌های شدید را با طوفان‌های خاص در سال‌های 2015 و 2017، یعنی طوفان‌های شدید «مارسیا» و «دبی» که بارش‌های سنگینی در پارک ملی «Coalstoun Lakes» ایجاد کردند، پیدا کردند. شولمایستر، یکی از دانشمندان محیط زیست، معتقد است که پوسته‌های حلزون می‌توانند برای نقشه‌برداری از رویدادهای آب‌وهوایی شدید در گذشته مورد استفاده قرار گیرند.
پوسته‌ها به دلیل ماهیت معدنی خود، مدت زمان بیشتری در محیط باقی می‌مانند تا خود حلزون‌ها. این نوع شواهد زیستی می‌تواند به ما کمک کند تا بفهمیم در زمان‌های قبل از شروع ثبت‌های آب‌وهوایی مدرن چه اتفاقاتی افتاده است. پاتون افزود: «اگر بتوانیم پوسته‌ها را در لایه‌های مختلف رسوبات پیدا کنیم، می‌توانیم سوابق فردی پوسته‌ها را با هم ترکیب کنیم تا این اطلاعات را به عقب‌تر در زمان گسترش دهیم.»
این تحقیق در نشریه «The Holocene» منتشر شده است و نشان می‌دهد که حلزون‌های ساده می‌توانند ابزاری برای بازسازی مسیرهای طوفان‌های گذشته حتی در زمان‌های پیشاتاریخی باشند.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.