اخترشناسان ۸۴ جسم قدرتمند و مرموز را در کهکشان‌های نزدیک شناسایی کرده‌اند که در نوع خود بی‌نظیر هستند. این اجسام در نورهایی می‌درخشند که تلسکوپ‌های ما به سختی قادر به تشخیص آن‌ها هستند.
این اجسام مرموز در مشاهدات انجام‌شده توسط تلسکوپ چاندرا ناسا پنهان مانده بودند. برخی از آن‌ها ممکن است صدها هزار تا میلیون‌ها برابر بیشتر از خورشید انرژی آزاد کنند، اما هیچ‌کس آن‌ها را به عنوان یک گروه مشخص شناسایی نکرده بود. این کشف مانند پیدا کردن ۸۴ لامپ قدرتمند در مه غلیظ است که تنها نور ضعیفی از آن‌ها قابل مشاهده است.
اجسام جدید: منابع ایکس هایپرنرم
محققان این اجسام را «منابع ایکس هایپرنرم» نامیده‌اند. در اینجا، «نرم» به این معناست که اشعه ایکس آن‌ها انرژی نسبتاً کمی دارند. بیشتر تابش آن‌ها احتمالاً به صورت نور فرابنفش شدید (EUV) منتشر می‌شود که بین نور فرابنفش و اشعه ایکس قرار دارد. گازهای میان ستاره‌ای این نور را جذب می‌کنند و مانع از رسیدن آن به تلسکوپ‌های ما می‌شوند. تلسکوپ چاندرا تنها مقدار کمی از نور اشعه ایکس با انرژی پایین را که فرار کرده است، شناسایی می‌کند.
تیم تحقیقاتی در هر یک از شش کهکشان، از جمله آندرومدا و M101، بین ۷ تا ۲۱ منبع را شناسایی کردند. اما چگونه می‌دانیم که این نقاط ضعیف تنها خطاهایی در تشخیص تلسکوپ نیستند؟ اولین سرنخ تکرار آن‌ها بود: بسیاری از آن‌ها در موقعیت‌های یکسان در مشاهدات مختلف ظاهر شدند. خطای تصادفی نمی‌تواند به طور مکرر به یک مکان خاص بازگردد. برخی از آن‌ها همچنین توسط تلسکوپ دیگری به نام XMM-Newton شناسایی شدند.
چالش‌های پیش‌رو
محل قرارگیری این اجسام نیز سرنخ دومی ارائه می‌دهد. در کهکشان M101، بسیاری از آن‌ها در امتداد بازوهای مارپیچی آن قرار دارند. سایر اجسام در میان ستاره‌های قدیمی در کهکشان‌های بیضوی ظاهر شده‌اند. کمتر از ۳ درصد از آن‌ها انتظار می‌رود که اجسام غیرمرتبط باشند. همچنین ممکن است ۸۴ جسم فقط آغاز یک جمعیت بزرگتر باشد. تلسکوپ چاندرا در این انرژی‌ها نور کمی جمع‌آوری می‌کند و آلودگی در تشخیص‌های آن این توانایی را کاهش داده است.
سوال بعدی این است که این اجسام واقعاً چه هستند. چندین فرضیه وجود دارد. برخی ممکن است شامل کوتوله‌های سفید باشند؛ هسته‌های کوچک و متراکم که پس از مرگ ستاره‌هایی مانند خورشید باقی می‌مانند. دیگران ممکن است به تازگی به عنوان نواها فوران کرده باشند. همچنین ممکن است شامل ستاره‌های نوترونی یا سیاه‌چاله‌هایی باشند که در حال تغذیه از ماده هستند. “هایپرنرم” ممکن است یک نوع جسم خاص را توصیف نکند، بلکه نور غیرمعمولی است که به تلسکوپ می‌رسد.
شناسایی حتی چند سوپرنوا از نوع Ia آینده می‌تواند به اخترشناسان نگاهی نادر به آنچه قبل از انفجار رخ می‌دهد، بدهد. این اجسام همچنین ممکن است بر محیط اطراف خود تأثیر بگذارند. نور قدرتمند EUV آن‌ها می‌تواند گاز درون کهکشان‌ها را تغییر دهد، به این معنی که یک جمعیت پنهان ممکن است به آرامی در حال شکل‌دهی به همسایگی کیهانی خود باشد.
برای شناسایی آن‌ها، اخترشناسان به اندازه‌گیری‌های دمایی بهتری نیاز دارند. مشاهده این منابع در نور فرابنفش و اشعه ایکس تقریباً به طور همزمان می‌تواند نشان دهد که کدام مظنون پشت هر درخشش قرار دارد. این ۸۴ جسم نشان می‌دهند که حتی تلسکوپ‌های قدرتمند نیز نقاط کور دارند و جمعیت‌های کامل ممکن است درست در مرز دید ما در حال درخشیدن باشند.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.