تحقیقات جدید نشان می‌دهد که دو اندازه‌گیری ساده بدنی می‌تواند خطر مرگ را به طور قابل توجهی افزایش دهد. جالب اینجاست که هیچ‌یک از این اندازه‌گیری‌ها شامل شاخص توده بدنی (BMI) نمی‌شود.
در حال حاضر، BMI به عنوان یکی از معیارهای اصلی برای ارزیابی وزن سالم در نظر گرفته می‌شود، اما شواهد اخیر نشان داده‌اند که این معیار به تنهایی نمی‌تواند به خوبی خطر مرگ را پیش‌بینی کند. محققان چینی در یک مطالعه جدید، ترکیبی از اندازه‌گیری‌های اندازه بدن و قدرت را شناسایی کرده‌اند که به طور تقریبی خطر مرگ را دو برابر می‌کند.
این مطالعه بر روی ۵,۶۷۴ بزرگسال در ایالات متحده طی نزدیک به ۷ سال انجام شد و در این مدت ۳۷۳ مورد مرگ ثبت شد. نتایج نشان داد که شرکت‌کنندگانی که دارای چربی اضافی در ناحیه شکم و قدرت دست نسبتا ضعیف بودند، به ویژه در معرض خطر مرگ قرار داشتند. این افراد ۹۷ درصد بیشتر از کسانی که چربی اضافی یا قدرت دست پایین نداشتند، در معرض خطر مرگ بودند.
در این مطالعه، چربی شکمی به طور مستقیم اندازه‌گیری نشد، بلکه بر اساس قطر شکم شرکت‌کنندگان ارزیابی شد. به تنهایی، این اندازه‌گیری ارتباط معناداری با مرگ و میر نداشت، اما قدرت دست نسبی به وضوح با آن مرتبط بود.
محققان همچنین دریافتند که افرادی که قدرت دست ضعیف‌تری نسبت به اندازه بدن خود داشتند، خطر مرگ آنها نزدیک به ۶۰ درصد افزایش یافته است. به طور کلی، ترکیب چربی اضافی شکمی و قدرت دست پایین، خطر مرگ را تقریباً دو برابر می‌کند. این ارتباط مستقل از سن، وضعیت اجتماعی-اقتصادی، عوامل سبک زندگی و بیماری‌های همراه بود.
تیم تحقیقاتی بر این باور است که قطر شکم ممکن است بهتر نشان‌دهنده چربی احشایی باشد، در حالی که قدرت دست نسبی می‌تواند ضعف در افراد با توده بدنی بیشتر را شناسایی کند. این اندازه‌گیری‌ها به راحتی و به طور ایمن در محیط‌های بالینی قابل انجام هستند، اگرچه محاسبه قدرت دست نسبی نیاز به BMI نیز دارد.
با وجود اینکه مقایسه این نتایج با تحقیقات قبلی دشوار است، اما ارتباط مرگ و میر در این مطالعه “کمی قوی‌تر از برآوردهای تجمعی از مطالعاتی است که از BMI، دور کمر یا قدرت دست مطلق استفاده کرده‌اند”. با این حال، برای اینکه این آزمایش‌ها به طور معمول در مطب پزشکان مورد استفاده قرار گیرند، به شواهد بیشتری نیاز است.
به گفته محققان، هیچ عدد واحدی نمی‌تواند به طور قطعی پیش‌بینی کند که یک فرد در آینده از نظر سلامت چگونه خواهد بود. اما برخی از اندازه‌گیری‌های بدنی می‌توانند پزشکان و بیماران را از عوامل خطر خاص آگاه کنند. بهترین تصویر از سلامت کلی ممکن است از ترکیب چندین اندازه‌گیری به دست آید.
وقتی که چربی اضافی بدن و قدرت دست پایین همزمان وجود داشته باشند، به عنوان چاقی دیناپنیک شناخته می‌شوند. یک تحلیل متا قبلی نشان داد که خطر مرگ برای چاقی دیناپنیک ۷۳ درصد بیشتر است. شواهد جدید نشان می‌دهد که اندازه‌گیری‌های چربی بدن ممکن است پیش‌بینی‌کننده‌های بهتری برای مشکلات سلامتی نسبت به BMI به تنهایی باشند.
به گفته برایان بلیسمر، کینزیولوژیست دانشگاه رود آیلند، “BMI هنوز هم می‌تواند مفید باشد، اما باید در کنار دور کمر، تغییرات وزن، قدرت، عملکرد فیزیکی و سلامت کلی تفسیر شود.” در تحقیقات اخیر، بلیسمر و همکارانش دریافتند که نمره BMI اضافه وزن در واقع با کاهش مرگ و میر در هر دو جنس مرتبط است. او در یک مصاحبه اخیر توضیح داد که “برای بزرگسالان مسن‌تر، حفظ عضله، تحرک و تغذیه مناسب باید در کنار وزن بدن مورد توجه قرار گیرد و کاهش وزن غیرقابل توضیح نباید به طور خودکار به عنوان یک نکته مثبت در نظر گرفته شود.”
این مطالعه در نشریه “آرشیوهای سالمندی و سالمندان” منتشر شده است.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.