تحقیقات جدید نشان می‌دهد که افرادی که در کنار دیگران غذا می‌خورند، نه تنها از لحاظ اجتماعی احساس بهتری دارند، بلکه این امر می‌تواند به بهبود کنترل قند خون آن‌ها نیز کمک کند. مطالعه‌ای که در نشریه Science Advances منتشر شده، نشان می‌دهد که غذا خوردن با یک همراه نزدیک می‌تواند تأثیر مثبتی بر نحوه پردازش غذا در بدن داشته باشد.
در این تحقیق، ۱۰۸ شرکت‌کننده به مدت دو ساعت پس از مصرف بیش از ۱۰۰ گرم نان سفید مورد بررسی قرار گرفتند. در یک سناریو، شرکت‌کنندگان به تنهایی نان را خوردند و در سناریوی دیگر، در کنار یک همراه نزدیک بودند. نتایج نشان داد که در حالت اجتماعی، سطح قند خون کمتر افزایش یافته و سریع‌تر به حالت طبیعی بازمی‌گردد.
شیر آتزیل، یکی از محققان این مطالعه، می‌گوید: “تنظیم قند خون تنها به آنچه می‌خوریم مربوط نمی‌شود، بلکه به اینکه با چه کسی غذا می‌خوریم نیز بستگی دارد. روابط ما نقش بیولوژیکی فعالی در سلامت جسمی ما دارند.”
این یافته‌ها به مفهوم «فیزیولوژی اجتماعی» اشاره دارند که به بررسی ارتباطات بین زندگی درونی و بیرونی ما می‌پردازد. آتزیل و همکارانش معتقدند که این مفهوم می‌تواند توضیح دهد که چرا انسان‌ها به همکاری با یکدیگر تشویق می‌شوند؛ زیرا ما موجوداتی وابسته به یکدیگر هستیم که برای بقا به یکدیگر نیاز داریم.
تحقیقات مشابه در دیگر حیوانات اجتماعی، مانند موش‌ها و میمون‌ها، نشان می‌دهد که انزوا می‌تواند به کاهش طول عمر و تضعیف سیستم ایمنی منجر شود. اما در انسان‌ها، انزوا با اختلال در کنترل قند خون و افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ مرتبط است.
این مطالعه همچنین نشان داد که در شرایط اجتماعی، بدن به طور مؤثرتری دما را تنظیم می‌کند و پاسخ‌های فیزیولوژیکی به استرس کمتر و سریع‌تر به حالت عادی بازمی‌گردد. به طور کلی، شواهد نشان می‌دهد که داشتن یک همراه نزدیک، حتی بدون تماس فیزیکی، می‌تواند به بهبود عملکرد بدن کمک کند.
نتایج این تحقیق به ما یادآوری می‌کند که روابط اجتماعی قوی نه تنها برای سلامت روانی، بلکه برای سلامت جسمی نیز ضروری هستند. افرادی که روابط اجتماعی قوی‌تری دارند، معمولاً سالم‌تر و شادتر هستند و عمر طولانی‌تری دارند.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.