تحقیقات جدید نشان می‌دهد که قهوه بدون کافئین ممکن است مزایایی برای مغز داشته باشد که قهوه کافئین‌دار از آن بی‌بهره است. در یک آزمایش کوچک، دانشمندان علوم اعصاب متوجه شدند که تنها شرکت‌کنندگانی که قهوه بدون کافئین نوشیده‌اند، در دو آزمون حافظه بهبود قابل توجهی نشان دادند، در حالی که گروهی که قهوه کافئین‌دار مصرف کرده بودند، بهبودی نداشتند.
این یافته‌ها که در ماه آوریل در نشریه Nature Communications منتشر شد، نشان می‌دهد که چیزی فراتر از کافئین بر روی مغز ما تأثیر می‌گذارد. میکروب‌های روده ما ممکن است در این امر نقش داشته باشند. هرچند این آزمایش کوچک و مقدماتی است، اما دانشمندان علوم اعصاب به این نتیجه رسیده‌اند که قهوه، حتی بدون کافئین، می‌تواند بر روی میکروب‌های روده تأثیر بگذارد و نحوه ارتباط آنها با مغز را تغییر دهد.
جان کراین، زیست‌شناس اعصاب استرس از دانشگاه کالج کُرک در ایرلند، می‌گوید: “قهوه چیزی فراتر از کافئین است – این یک عامل غذایی پیچیده است که با میکروب‌های روده، متابولیسم و حتی سلامت عاطفی ما تعامل دارد.” او همچنین اشاره کرد که یافته‌های آنها نشان می‌دهد که قهوه، چه با کافئین و چه بدون آن، می‌تواند به شیوه‌های متفاوت اما مکمل بر سلامت تأثیر بگذارد.
در آزمایش اخیر در آزمایشگاه کراین، ۳۱ نوشنده قهوه از نوشیدن ۳ تا ۵ فنجان قهوه در روز به مدت دو هفته خودداری کردند. این دوره باعث تغییرات قابل توجهی در پروفایل میکروب‌های روده‌ای نمونه‌های مدفوع آنها شد. پس از این دوره، نیمی از شرکت‌کنندگان قهوه بدون کافئین و نیمی دیگر قهوه کافئین‌دار دریافت کردند. هیچ‌کس نمی‌دانست که چه نوع قهوه‌ای مصرف می‌کند.
پس از بازگشت به مصرف قهوه، شرکت‌کنندگان کاهش استرس، افسردگی و رفتارهای تکانشی را گزارش کردند، حتی اگر قهوه مصرفی آنها بدون کافئین بود. کراین توضیح می‌دهد: “یک رابطه واضح بین برخی از اثرات شناختی، اثرات ایمنی، اثرات استرس و میکروبیوم آنها وجود داشت.” جالب اینجاست که تنها بازگشت به مصرف قهوه کافئین‌دار با کاهش اضطراب و بهبود توجه و هوشیاری مرتبط بود، که نشان می‌دهد کافئین ممکن است تأثیرات خاصی بر شناخت و خلق و خو داشته باشد.
کراین همچنین به این نکته اشاره کرد که تنها شرکت‌کنندگانی که قهوه بدون کافئین نوشیده بودند، در دو آزمون حافظه بهبود قابل توجهی نشان دادند. این آزمون‌ها شامل یادگیری و به خاطر سپردن تعدادی کلمه و مکان بود. گروه قهوه بدون کافئین در چندین بخش از آزمون کلمات بهبود یافت و در آزمون مکان‌ها خطاهای کمتری داشت، در حالی که گروه کافئین‌دار هیچ بهبودی قابل توجهی نشان نداد.
بدون تحقیقات بیشتر، دانشمندان تنها می‌توانند حدس بزنند که چرا این اتفاق می‌افتد. شاید پلی‌فنول‌های موجود در قهوه میکروب‌های روده را تغذیه کرده و زنجیره‌ای از تغییرات داخلی را تحریک کنند که به طریقی به بهبود شناختی منجر می‌شود. کراین می‌گوید: “این یک مطالعه کوچک است و سؤالات زیادی را مطرح می‌کند.” با این حال، تحقیقات اخیر نشان داده‌اند که نسخه‌های بدون کافئین قهوه نیز می‌توانند به بهبود عملکرد شناختی کمک کنند.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.