غواصی آزاد، که شامل نگه‌داشتن نفس در زیر آب برای مدت‌های طولانی است، به‌طور مکرر باعث تجربه هیپوکسی (کمبود اکسیژن) در غواصان می‌شود. این وضعیت معمولاً برای مغز مضر است و می‌تواند منجر به مرگ سلول‌های عصبی و اختلالات جدی در عملکرد مغز شود. با این حال، غواصان آزاد به‌طور داوطلبانه خود را در معرض این شرایط قرار می‌دهند و به نظر می‌رسد که این ورزشکاران از مشکلات حافظه‌ای که معمولاً با هیپوکسی مرتبط است، رنج نمی‌برند.
تحقیقات جدیدی که توسط تیمی به رهبری جولیا میکوس، عصب‌شناس دانشگاه پاریس-ساکلای انجام شده، نشان می‌دهد که غواصان آزاد ممکن است با تغییرات قابل توجهی در ساختار مغز خود مواجه شوند. در این مطالعه، ۱۷ غواص آزاد در طول هفت ماه تحت آموزش قرار گرفتند و الگوهای ارتباطی در مغز آن‌ها مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان می‌دهد که هیپوکامپ، ناحیه‌ای که در حافظه و ناوبری فضایی نقش دارد، به‌طور خاص تحت تأثیر این تمرینات قرار می‌گیرد.
در این تحقیق، غواصان قبل و بعد از دوره آموزشی تحت تصویربرداری مغناطیسی عملکردی (fMRI) قرار گرفتند. این تصاویر نشان داد که پس از هفت ماه، ارتباطات مغزی در نواحی مرتبط با کنترل شناختی، توجه و پردازش حسی به‌طور قابل توجهی تقویت شده است. به‌ویژه، ارتباط بین هیپوکامپ و مخچه، که نقش مهمی در حافظه و هماهنگی حرکتی دارد، افزایش یافته است.
این تغییرات نشان‌دهنده یک نوع سازگاری عصبی است که ممکن است به حفظ عملکرد حافظه در شرایط هیپوکسی کمک کند. به‌علاوه، نتایج آزمون‌های حافظه نشان داد که غواصانی که ارتباط قوی‌تری بین هیپوکامپ و مخچه داشتند، عملکرد بهتری در شناسایی خاطرات مشابه و جدید داشتند.
با این حال، محققان به محدودیت‌های مطالعه اشاره کردند، از جمله اندازه کوچک نمونه و اینکه همه شرکت‌کنندگان مرد بودند. همچنین، گروه کنترل تنها یک بار مورد بررسی قرار گرفتند و این موضوع باعث می‌شود که نتایج به‌دست‌آمده به‌طور قطعی به غواصی آزاد نسبت داده نشود.
این یافته‌ها نشان می‌دهد که هیپوکسی کنترل‌شده ممکن است تأثیرات متفاوتی بر مغز نسبت به کمبود اکسیژن غیرارادی ناشی از بیماری یا آسیب داشته باشد. تحقیقات بیشتری برای درک دقیق‌تر این سازگاری و امکان استفاده از آن در درمان‌های پزشکی مورد نیاز است.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.