تحقیقات جدید نشان می‌دهد که افرادی که عادت به بیدار ماندن در شب دارند، به طور قابل توجهی بیشتر از دیگران به مستمری ناتوانی نیاز پیدا می‌کنند. این مطالعه که در فنلاند انجام شده، نشان می‌دهد که افراد شب‌زنده‌دار تا ۷۰ درصد بیشتر از افرادی که صبح‌ها فعال‌تر هستند، به مستمری ناتوانی نیاز دارند.
این تحقیق بر روی ۵۶۷۹ بزرگسال به مدت ۱۲ سال انجام شده و نتایج آن نشان می‌دهد که افراد شب‌زنده‌دار در مقایسه با افراد صبح‌زنده، نرخ بالاتری از دریافت مستمری ناتوانی دارند. این یافته‌ها در هر دو جنسیت مشاهده شده و پس از در نظر گرفتن عوامل اجتماعی-اقتصادی مانند تحصیلات و درآمد، همچنان پابرجا مانده است.
طبق گفته‌های تاپیور رائیها، پژوهشگر این مطالعه، «سلامت عمومی ضعیف‌تر افراد شب‌زنده‌دار نسبت به افراد صبح‌زنده، احتمالاً دلیل اصلی این افزایش ریسک است». این پژوهش به بررسی نوع کرونوتایپ، یعنی زمان‌هایی که افراد به طور طبیعی احساس هوشیاری و خواب‌آلودگی می‌کنند، پرداخته است.
جزئیات مطالعه
این تحقیق از داده‌های هم cohort تولد فنلاند شمالی ۱۹۶۶ استفاده کرده است. در سال ۲۰۱۲، شرکت‌کنندگان ۴۶ ساله به سوالاتی درباره خستگی صبحگاهی، زمان‌های کاری مورد علاقه و اینکه آیا خود را فرد صبح‌زنده یا شب‌زنده می‌دانند، پاسخ دادند. در این مطالعه، ۲۵۹۷ مرد و ۳۰۸۲ زن که هنوز بازنشسته نشده بودند یا مستمری ناتوانی دریافت نکرده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند.
در طول پیگیری، ۳۸۴ شرکت‌کننده اولین مستمری ناتوانی خود را دریافت کردند. در میان مردان، ۸.۳ درصد از افراد شب‌زنده مستمری دریافت کردند در حالی که این رقم برای صبح‌زنده‌ها ۵ درصد بود. در میان زنان نیز این نسبت‌ها به ترتیب ۱۲.۱ درصد و ۷.۲ درصد بود.
عوامل موثر بر نتایج
اکثر افراد شب‌زنده در طول پیگیری مستمری ناتوانی دریافت نکردند و تنها ۲۱ مرد شب‌زنده موفق به دریافت آن شدند. در ابتدای مطالعه، افراد شب‌زنده به طور کلی سلامت ضعیف‌تری، مشکلات خواب بیشتر و فعالیت بدنی کمتری نسبت به صبح‌زنده‌ها گزارش کردند.
با این حال، پس از در نظر گرفتن عواملی مانند سلامت خودارزیابی شده، شاخص توده بدنی، مصرف سیگار و الکل، ارتباط بین کرونوتایپ و مستمری ناتوانی ضعیف‌تر شد و به حالت غیرمعنی‌دار درآمد. همچنین، با در نظر گرفتن ساعات کاری و برنامه‌ها، این ارتباط کاهش یافت.
محققان بر این باورند که ممکن است عدم تطابق بین ریتم‌های داخلی و تقاضاهای خارجی یکی از دلایل این وضعیت باشد. در فنلاند، روزهای کاری معمولاً از ساعت ۸ صبح آغاز می‌شود، زمانی که افراد شب‌زنده ممکن است در بهترین حالت خود نباشند.
پیشنهادات برای بهبود
رائیها پیشنهاد می‌کند که استفاده از نور طبیعی صبحگاهی، کاهش نور قبل از خواب و محدود کردن استفاده از صفحه‌نمایش‌ها در شب می‌تواند به بهبود خواب کمک کند. همچنین، انتخاب شغلی که امکان انعطاف در برنامه‌ها را فراهم کند، می‌تواند مفید باشد.
این تحقیق در مجله پزشکی شغلی و محیط زیست منتشر شده و نیاز به تکرار در جوامع دیگر برای تعمیم نتایج دارد.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.