تحقیقات جدید نشان می‌دهد که دندان‌های کودکان مبتلا به اوتیسم حاوی سطوح بالاتری از ۱۹ ماده شیمیایی بالقوه سمی هستند. این مطالعه که در نشریه Neurotoxicology and Teratology منتشر شده، بر روی دندان‌های شیری کودکان انجام شده است و نتایج آن می‌تواند به درک بهتر ارتباط بین عوامل محیطی و اوتیسم کمک کند.
روش تحقیق
در این مطالعه، محققان دندان‌های شیری ۳۸ کودک را که ۲۲ نفر از آن‌ها مبتلا به اوتیسم بودند، مورد بررسی قرار دادند. دندان‌های شیری که بین سنین ۶ تا ۱۲ سالگی می‌افتند، می‌توانند نشانه‌هایی از قرارگیری در معرض مواد شیمیایی را از ماه چهارم بارداری تا حدود سه سالگی ثبت کنند. این دندان‌ها به عنوان یک رکورد بلندمدت از قرارگیری در معرض مواد شیمیایی عمل می‌کنند.
یافته‌های کلیدی
محققان با استفاده از تکنیک‌های پیشرفته‌ای مانند کروماتوگرافی گازی و طیف‌سنجی جرمی، به بررسی دندان‌ها پرداختند و بیش از ۳۰۰ ماده سمی را در هر نمونه دندان شناسایی کردند. از میان ۶۰ ترکیب مورد بررسی، حدود دو سوم (۳۹ ماده) به عنوان مواد سمی توسعه‌ای یا مختل‌کننده غدد درون‌ریز توسط EPA شناسایی شدند. جالب است که ۹۵ درصد از این ترکیبات در دندان‌های کودکان مبتلا به اوتیسم در غلظت‌های بالاتری یافت شدند.
مواد شیمیایی خطرناک
یکی از مواد شیمیایی که در گروه اوتیسم به میزان ۷۲۲ درصد بیشتر از گروه کنترل یافت شد، بنزیل بنزوات است که در محصولات مراقبت شخصی و به عنوان افزودنی غذایی استفاده می‌شود. همچنین، ترکیباتی مانند OPEs، اسیدهای بنزوئیک و استرها، فتالات‌ها و کپرولاکتام نیز در دندان‌های کودکان مبتلا به اوتیسم در سطوح بالاتری شناسایی شدند.
نتیجه‌گیری و توصیه‌ها
این مطالعه نشان نمی‌دهد که این مواد شیمیایی به‌طور مستقیم باعث اوتیسم می‌شوند، اما محققان بر این باورند که قرارگیری مکرر و مزمن کودکان در معرض این مواد می‌تواند خطرات جدی به همراه داشته باشد. آن‌ها تأکید می‌کنند که اجتناب احتیاطی از این مواد، به‌ویژه در میان زنان باردار و کودکان خردسال، باید به عنوان یک اولویت بهداشت عمومی در نظر گرفته شود.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.