تحقیقات جدید نشان می‌دهد که یک داروی ارزان‌قیمت ضد کرم می‌تواند در درمان سرطان ریه مقاوم به دارو مؤثر باشد. این مطالعه به بررسی ترکیب داروی ضد کرم با یک داروی هدفمند سرطان ریه پرداخته و نتایج امیدوارکننده‌ای به همراه داشته است.
در این تحقیق، پژوهشگران داروی مبنندازول را که معمولاً برای درمان عفونت‌های کرمی استفاده می‌شود، با داروی هدفمند گفیتینیب ترکیب کردند. آزمایش‌ها نشان داد که این ترکیب می‌تواند میزان زنده‌مانی سلول‌های سرطانی مقاوم را کاهش دهد. در آزمایش‌های انجام شده بر روی موش‌ها، زمان دو برابر شدن تومورها با استفاده از این ترکیب بیشتر از زمانی بود که هر یک از داروها به تنهایی استفاده می‌شد.
نقاط ضعف سلول‌های سرطانی
هدف از این تحقیق، شناسایی نقاط ضعفی در سلول‌های سرطانی بود که به درمان مقاوم شده‌اند و سپس تحت فشار قرار دادن این نقاط ضعف بود. شاکتا مانی ساتیام، پژوهشگر داروشناسی از دانشگاه پزشکی و علوم بهداشتی RAK در امارات متحده عربی، گفت: “پیام هیجان‌انگیز این است که مقاومت دارویی ممکن است سلول‌های سرطانی را غیرقابل نفوذ نکند؛ بلکه ممکن است نقاط ضعفی در آن‌ها وجود داشته باشد که ما بتوانیم به آن‌ها حمله کنیم.”
تأثیر ترکیب داروها
در این مطالعه که در نشریه PLOS ONE منتشر شده است، پژوهشگران به بررسی مدل خاصی از سرطان ریه غیرکوچک با جهش EGFR پرداختند که به گفیتینیب مقاوم شده بود. این پروتئین به سلول‌ها سیگنال می‌دهد که رشد کنند و تغییرات ژنتیکی خاص می‌تواند این سیگنال‌ها را فعال نگه دارد.
گفیتینیب این پروتئین را مسدود می‌کند، اما سلول‌های مقاوم می‌توانند راه‌هایی برای ادامه رشد پیدا کنند. پژوهشگران بر این باور بودند که اختلال در بخش دیگری از این سلول‌ها می‌تواند آن‌ها را آسیب‌پذیرتر کند. مبندازول با ساختارهای کوچکی درون سلول‌ها که به تقسیم و جابه‌جایی مواد کمک می‌کنند، تداخل می‌کند.
نتایج آزمایش‌ها
در آزمایش‌ها بر روی سلول‌های سرطانی انسانی مقاوم، پس از 72 ساعت، زنده‌مانی سلول‌ها با گفیتینیب به تنهایی حدود 93 درصد از سطح کنترل بدون درمان باقی ماند. در حالی که با استفاده از غلظت پایین مبندازول، این میزان به حدود 80 درصد کاهش یافت. ترکیب این دو دارو میزان زنده‌مانی را به حدود 38 درصد کاهش داد. آزمایش‌ها همچنین نشان‌دهنده آسیب به DNA و شکست در یکی یا هر دو رشته DNA بودند.
در آزمایش‌های انجام شده بر روی موش‌ها، زمان دو برابر شدن تومورها در گروه کنترل بدون درمان 6.2 روز بود. با استفاده از مبندازول به تنهایی، این زمان به 10.3 روز و با گفیتینیب به 15.5 روز افزایش یافت. اما با ترکیب هر دو دارو، زمان دو برابر شدن به 25 روز رسید.
چالش‌های پیش رو
با این حال، تومورها به طور کامل از بین نرفتند و نتایج این تحقیق هنوز در مرحله پیش‌بالینی هستند. پژوهشگران نمی‌توانند به طور قطع بگویند که آیا مبندازول مقاومت به گفیتینیب را معکوس می‌کند یا خیر. همچنین، ارائه دوز کافی دارو به تومورهای انسانی چالش دیگری است که باید مورد بررسی قرار گیرد.
ساتیام افزود: “ما از نتایج خوشحال هستیم، اما برای رسیدن به هرگونه نتیجه‌گیری در مورد پتانسیل بالینی آن، نیاز به تأیید بیشتر و ارزیابی دقیق از ایمنی و دوز دارو داریم.”
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.