اخترشناسان موفق به شناسایی یک سیگنال عجیب از فضای خالی شده‌اند که هنوز هیچ توضیحی برای آن وجود ندارد. این سیگنال در یک ناحیه کوچک از آسمان در صورت فلکی فورنکس مشاهده شده است، جایی که تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) آن را مورد بررسی قرار داده است.
این ناحیه از آسمان که به طور معمول بی‌اهمیت به نظر می‌رسد، یکی از بهترین ثبت‌شده‌ها در آسمان است. تلسکوپ هابل بیش از 270 ساعت به این ناحیه نگاه کرده و در آن نزدیک به 10,000 کهکشان را شناسایی کرده است. با این حال، تلسکوپ جیمز وب با قابلیت‌های حساس‌تر خود، به دنبال کشف چیزهایی بود که هابل قادر به شناسایی آن‌ها نبود.
در این بررسی، JWST یک سیگنال عجیب را در یک گوشه کوچک از این ناحیه شناسایی کرد که نه تنها یک بار، بلکه دو بار در مشاهدات تقریباً سه ماهه مشاهده شد. نکته جالب این است که در تمامی مشاهدات قبلی از این ناحیه، هیچ چیزی مشاهده نشده بود. این سیگنال به عنوان یک معما باقی مانده است و هیچ توضیح قانع‌کننده‌ای برای آن وجود ندارد.
چرا این سیگنال عجیب است؟
برای درک عجیب بودن این سیگنال، باید بدانید که اخترشناسان چگونه به مطالعه جهان می‌پردازند. آن‌ها از تکنیکی به نام طیف‌سنجی برای شناسایی خطوط جذب و تابش استفاده می‌کنند که به آن‌ها کمک می‌کند ترکیب شیمیایی و ویژگی‌های دیگر اجسام نجومی را تعیین کنند.
گروهی از محققان به رهبری میسون هوبرتی از دانشگاه مینه‌سوتا تصمیم گرفتند از JWST به عنوان ابزاری برای پیدا کردن اجسام ناشناخته استفاده کنند. آن‌ها تقریباً تمام دریچه‌های تلسکوپ را باز کردند و تنها دریچه‌هایی که به اجسام شناخته‌شده مربوط می‌شدند را بستند. این روش به آن‌ها اجازه داد تا به دنبال خطوط تابش بگردند.
پس از دو دور مشاهده، آن‌ها شش شناسایی موفق داشتند که به کهکشان‌های دوردست در HUDF مربوط می‌شد. اما شناسایی هفتم، یک خط تابش روشن بود که در هر دو مشاهده نزدیک به مادون قرمز ظاهر شد. این خط به تنهایی عجیب است زیرا در مشاهدات قبلی هیچ خط تابش دیگری در آن ناحیه دیده نشده بود.
احتمالات و چالش‌ها
این خط تابش نمی‌تواند به سادگی به عنوان یک خطا توضیح داده شود، زیرا در تمامی مجموعه‌های مشاهده‌ای ظاهر شده و اندازه‌گیری‌ها نیز سازگار بوده است. این خط تابش به قدری روشن بود که باید در تصاویر قبلی JWST نیز دیده می‌شد. این موضوع احتمال می‌دهد که شاید این خط تابش در آن زمان وجود نداشته است.
چندین احتمال برای منبع این خط تابش وجود دارد، از جمله یک کهکشان در اوایل جهان، یک کهکشان جدیدتر، یک سوپرنوا یا حتی یک سیاه‌چاله که ستاره‌ای را پاره می‌کند. اما هیچ‌یک از این فرضیات به طور کامل نمی‌تواند این پدیده را توضیح دهد.
محققان بر این باورند که مشاهدات بیشتر برای تأیید جابجایی قرمز و تعیین منبع فیزیکی این تابش ضروری است. آن‌ها پیشنهاد می‌کنند که طیف‌سنجی عمیق‌تر و حساس‌تر می‌تواند خطوط تابش اضافی را آشکار کند و به طور قطعی منبع و طبیعت آن را مشخص کند.
این تحقیق در مجله نجوم و اخترفیزیک منتشر شده است.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.