تحقیقات جدید نشان میدهد که تعداد قدمهایی که در طول روز برمیداریم میتواند تأثیر زیادی بر تمرکز و مهارتهای تصمیمگیری ما داشته باشد. این مطالعه که بر روی ۳,۰۹۳ بزرگسال آمریکایی در طول ۱۴ سال انجام شد، به بررسی ارتباط بین فعالیتهای روزانه و تواناییهای شناختی پرداخته است.
در این تحقیق، محققان از دادههای فعالیت و نتایج آزمونهای شناختی استفاده کردند و به بررسی فشار خون نیز پرداختند. دکتر اولاولوا اوکوساگا، روانپزشک از کالج پزشکی بیلور، گفت: “در چندین حوزه شناختی، افرادی که در گروههای فعالتر قرار داشتند، معمولاً عملکرد بهتری در آزمونهای شناختی داشتند.”
این مطالعه از دادههای دستگاههای پوشیدنی مانند Fitbit و اندازهگیریهای فشار خون از برنامه تحقیقاتی All of Us مؤسسه ملی بهداشت ایالات متحده استفاده کرد. شرکتکنندگان در این تحقیق بین ۱۸ تا ۹۳ سال سن داشتند و میانگین سنی آنها حدود ۵۸ سال بود. بسیاری از مطالعات قبلی به گزارشهای خود افراد درباره فعالیتهایشان تکیه داشتند که ممکن است نادرست باشد، اما دستگاههای پوشیدنی به محققان امکان اندازهگیری عینی فعالیت روزانه را دادند.
از سپتامبر ۲۰۲۳، شرکتکنندگان یک دور آزمون شناختی را انجام دادند که شامل چهار وظیفه مختلف بود: ارزیابی تمرکز پایدار، توانایی نادیده گرفتن اطلاعات حواسپرت، ترجیحات برای پاداشهای فوری در مقابل تأخیری و شناسایی احساسات چهره. سه گروه بر اساس دادههای فعالیت تشکیل شد که به طور متوسط ۵,۱۰۸، ۸,۸۷۵ و ۱۴,۱۶۱ قدم در روز برداشتند. هر دو گروه فعالتر نسبت به گروه کمتحرکتر در آزمونهای مربوط به تمرکز، کنترل حواسپرتی و انتخاب پاداش نمرات بهتری کسب کردند.
به عنوان مثال، پس از در نظر گرفتن سن، تحصیلات، درآمد، وضعیت تأهل و محل تولد، نمرات تمرکز پایدار در گروه با فعالیت متوسط به طور تخمینی ۱.۷۶ امتیاز بالاتر و در گروه فعالترین ۲.۱۷ امتیاز بالاتر از گروه کمتحرک بود. با این حال، تفاوتهای شناختی مشاهده شده کوچک بودند.

یافتههای این تحقیق به بررسی ارتباط بین قدمهای روزانه و سلامت کمک میکند و نشان میدهد که این ارتباط میتواند در مهارتهای روزمره کاربرد داشته باشد. دکتر اوکوساگا توضیح داد: “این مثالها میتواند شامل حفظ تمرکز در محل کار، اجتناب از تصمیمات شتابزده و پایبندی به اهداف بلندمدت مانند پسانداز پول یا پیروی از یک برنامه سلامتی باشد.”
فشار خون نیز ارتباط کمتری با عملکرد شناختی داشت. فشار خون سیستولیک بالاتر با عملکرد کمی ضعیفتر در آزمون انتخاب پاداش مرتبط بود. پس از تنظیم برای عوامل دیگر، فشار خون دیاستولیک ارتباط معناداری با هیچ یک از چهار آزمون نداشت. در یک تحلیل پیگیری، فشار خون سیستولیک پایینتر میتوانست به طور آماری حدود ۵ درصد از ارتباط بین تعداد قدمها و نمرات انتخاب پاداش را توضیح دهد.
محققان پیشنهاد کردند که بهبود متابولیسم گلوکز، کاهش التهاب و توانایی مغز برای سازگاری میتواند به توضیح ارتباط بین فعالیت و شناخت کمک کند. این مکانیزمها در این مطالعه آزمایش نشدند. همچنین شناسایی احساسات چهره بین گروههای فعالیت تفاوت معناداری نداشت و تغییرات فعالیت در طول زمان نیز به طور معناداری با عملکرد شناختی ارتباط نداشت.
تعداد قدمها همچنین هدف روزانهای برای بهبود تمرکز تعیین نمیکند. دکتر اوکوساگا گفت: “مطالعه ما مشاهدهای بود و برای تعیین تعداد بهینه قدمها برای سلامت شناختی طراحی نشده بود.” به دلیل اینکه شناخت تنها یک بار اندازهگیری شد، محققان نتوانستند تعیین کنند که آیا مهارتهای تفکر شرکتکنندگان بهبود یافته یا کاهش یافته است. همچنین ممکن است تواناییهای شناختی موجود افراد بر میزان فعالیت آنها تأثیر بگذارد.
این تحقیق در Scientific Reports منتشر شده است و محققان امیدوارند که ارزیابیهای شناختی مکرر در دادههای آینده All of Us به آنها کمک کند تا بررسی کنند که آیا ماندن فعال با تغییرات در تمرکز و سایر مهارتهای تفکر در طول زمان مرتبط است یا خیر.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.