میکروپلاستیکها به عنوان یکی از معضلات جدی محیط زیست شناخته میشوند و تحقیقات جدید نشان میدهد که این ذرات کوچک تنها در محیط زیست خطرناک نیستند، بلکه میتوانند به طور مستقیم بر سلامت انسانها نیز تأثیر بگذارند. پژوهشگران دانشگاه کلمبیا و دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، در مطالعهای که در نشریه Nature منتشر شده، نشان دادهاند که میکروپلاستیکها در تماس با آب، فعالیت شیمیایی دارند و میتوانند رادیکالهای آزاد تولید کنند که به DNA آسیب میزنند.
این یافتهها نگرانکننده است، بهویژه با توجه به اینکه بدن انسان عمدتاً از آب تشکیل شده و میکروپلاستیکها به راحتی میتوانند وارد جریان خون شوند. نایکسین چیان، نویسنده اصلی این تحقیق، توضیح میدهد که وقتی میکروپلاستیکها با آب در تماس هستند، به طور خودکار رادیکالهای واکنشی با انرژی بالا تولید میکنند.

در این تحقیق، شش نوع پلاستیک تجاری مورد بررسی قرار گرفت و مشخص شد که این میکروپلاستیکها میتوانند تغییرات شیمیایی در آب ایجاد کنند که منجر به تولید رادیکالهای هیدروکسیل میشود. این رادیکالها به عنوان یکی از خطرناکترین و واکنشپذیرترین انواع رادیکالها شناخته میشوند که میتوانند به سلولها آسیب برسانند.
علاوه بر این، هنگامی که پروتئینی به نام لیزوزیم به این محیط اضافه شد، شاهد تجمع غیرطبیعی آن بودیم که میتواند به بروز بیماریهای عصبی منجر شود. همچنین، آزمایشها نشان داد که سلولهای قرمز خون موشها تحت تأثیر این رادیکالها دچار تغییر شکل و fragmentation میشوند.

پژوهشگران همچنین به این نکته اشاره کردند که میکروپلاستیکهای هیدروفوبیک (آبگریز) بیشترین فعالیت شیمیایی را دارند، زیرا این ویژگیها میتواند ساختار مولکولی آب را تحت تأثیر قرار دهد. این تغییرات منجر به تولید رادیکالهای هیدروکسیل میشود که میتواند آسیبهای بیولوژیکی جدی به همراه داشته باشد.
در نهایت، این تحقیق به اهمیت کاهش مواجهه با میکروپلاستیکها اشاره میکند و به دنبال راهکارهایی برای کاهش این مواجهه در زندگی روزمره است. در پاسخ به این نگرانیها، وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده برنامهای به نام STOMP به ارزش 144 میلیون دلار را برای کاهش میکروپلاستیکها معرفی کرده است.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.