تحقیقات جدید نشان می‌دهد که هم سطوح پایین و هم سطوح بالا از هورمون تستوسترون با افزایش خطر اختلال در ریتم قلب مرتبط هستند. این مطالعه که به رهبری آناند ردی مالیگیریدی، پژوهشگر قلب و عروق در مرکز پزشکی دانشگاه کانزاس انجام شده، به بررسی مطالعات انسانی و تحقیقات آزمایشگاهی موجود پرداخته است.
تستوسترون نقش مهمی در حمایت از میل جنسی، عضلات و استخوان‌ها دارد و برخی مردان با کمبود این هورمون تحت درمان جایگزینی قرار می‌گیرند. اما آیا سطح این هورمون می‌تواند بر ریتم قلب نیز تأثیر بگذارد؟
خطرات مرتبط با سطوح تستوسترون
نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که هر دو سطح پایین و بالا از تستوسترون با خطر بالاتر اختلال ریتم قلب، به ویژه فیبریلاسیون دهلیزی، مرتبط هستند. این اختلال زمانی رخ می‌دهد که اتاقک‌های بالایی قلب هماهنگی ریتم خود را از دست می‌دهند و می‌تواند باعث تپش قلب، خستگی و سرگیجه شود. همچنین این وضعیت خطر سکته مغزی را افزایش می‌دهد و برخی بیماران نیاز به داروهای رقیق‌کننده خون دارند.
راجات باروا، یکی از نویسندگان این مطالعه و متخصص قلب، می‌گوید: “هر دو کمبود و افزایش تستوسترون به نظر می‌رسد که خطر فیبریلاسیون دهلیزی را از طریق مکانیزم‌های بیولوژیکی جداگانه افزایش می‌دهند.”
تحقیقات قبلی و شواهد
مطالعات پیشین نشان داده‌اند که سطوح پایین تستوسترون با خطر بالاتر این اختلال مرتبط است. به عنوان مثال، مطالعه قلب فرامینگهام نشان داد که سطوح پایین هورمون در برخی گروه‌های سنی با خطر بالاتر فیبریلاسیون دهلیزی همراه است. در عوض، یک تحلیل از ۴۵۷۰ مرد مسن بدون بیماری قلبی قبلی نشان داد که مردان در دو گروه بالاتر تستوسترون تقریباً دو برابر بیشتر از گروه میانه در معرض خطر این اختلال قرار دارند.
در آزمایش TRAVERSE که در سال ۲۰۲۳ انجام شد، ۵۲۴۶ مرد با تستوسترون پایین و بیماری قلبی یا خطر بالای قلبی به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند: یکی تستوسترون ژل و دیگری ژل بدون تستوسترون. در این آزمایش، ۳.۵ درصد از گروه تستوسترون و ۲.۴ درصد از گروه مقایسه دچار فیبریلاسیون دهلیزی شدند.
نتایج و توصیه‌ها
تحقیقات آزمایشگاهی نشان می‌دهد که سطوح پایین و بالا از تستوسترون می‌تواند از طریق مسیرهای متفاوتی بر قلب تأثیر بگذارد. سطوح پایین ممکن است تنظیم کلسیم درون سلول‌های قلبی را مختل کند، در حالی که سطوح بالا ممکن است جریان‌های پتاسیم را تغییر دهد. این فرآیندها به کنترل سیگنال‌های الکتریکی که هماهنگ‌کننده تپش‌های قلب هستند، کمک می‌کنند.
پژوهشگران توصیه می‌کنند که قبل از شروع درمان، سلامت قلب بیمار و دیگر خطرات مورد ارزیابی قرار گیرد. همچنین عواملی مانند چاقی، فشار خون بالا، مصرف الکل و آپنه خواب باید در نظر گرفته شوند. در حال حاضر، تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه آیا هدف‌گذاری در میانه دامنه نرمال تستوسترون منجر به کاهش مشکلات ریتم قلب می‌شود، مورد نیاز است.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.