تحقیقات جدید نشان می‌دهد که افراد دچار ناشنوایی مادام‌العمر ممکن است بینایی محیطی خود را به گونه‌ای متفاوت نسبت به افراد شنوا تنظیم کنند. این مطالعه که در نشریه Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر شده، نشان می‌دهد که افراد ناشنوا از سنین پایین، بیشتر از سیستم بینایی خود برای پردازش اطلاعات در حاشیه‌های دید استفاده می‌کنند.

مغز انسان به طور طبیعی قابلیت تغییر و سازگاری دارد و این تغییرات می‌توانند ناشی از تجربیات حسی فرد باشند. در این تحقیق، تیمی از روانشناسان و عصب‌شناسان در بریتانیا با استفاده از تصویربرداری مغزی، فعالیت‌های مغزی ۱۶ فرد بزرگسال ناشنوا و ۱۶ فرد شنوا را مورد بررسی قرار دادند.

تصویر خبر

تصویر خبر

تغییرات در سیستم بینایی

این مطالعه نشان می‌دهد که فعالیت در هسته جانبی ژنیکولات (LGN) مغز در افراد ناشنوا به طور نسبی به سمت بینایی محیطی متمایل است. این تغییرات به طور غیرمنتظره‌ای زودتر از آنچه تصور می‌شد، در مسیر بینایی آغاز می‌شود، حتی پیش از آنکه سیگنال‌ها به مرکز اصلی بینایی مغز برسند.

محققان با استفاده از تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) ساختار مغز و نقشه‌برداری رتینوتوپیک را انجام دادند تا مشخص کنند کدام نواحی مغز به کدام بخش‌های میدان بینایی پاسخ می‌دهند. آن‌ها دریافتند که در افراد ناشنوا، حجم نواحی مغزی مرتبط با بینایی محیطی بیشتر است، در حالی که افراد شنوا تمایل بیشتری به پردازش اطلاعات مرکزی دارند.

تصویر خبر

تصویر خبر

تأثیرات بر عملکرد بینایی

این تغییرات در ساختار مغز ممکن است به افراد ناشنوا کمک کند تا به عنوان یک «سیستم هشدار اولیه» از بینایی خود برای شناسایی خطرات استفاده کنند. محققان اشاره کردند که افراد ناشنوا در انجام وظایف بینایی محیطی، عملکرد بهتری نسبت به افراد شنوا دارند.

با این حال، این مطالعه همچنین نشان می‌دهد که این تغییرات به معنای بهبود در همه شرایط بینایی نیست و ممکن است به نوعی معامله بین بینایی محیطی و مرکزی منجر شود. به عبارت دیگر، در حالی که افراد ناشنوا ممکن است در تشخیص حرکات در حاشیه‌های دید بهتر عمل کنند، ممکن است در پردازش اطلاعات مرکزی کمتر موفق باشند.

در نهایت، محققان به این نکته اشاره کردند که برخی از افراد ناشنوا در این مطالعه به طور ژنتیکی ناشنوا بودند و این می‌تواند بر فرآیندهای پلاستیکی مغز و بهبود بینایی تأثیر بگذارد. تحقیقات آینده می‌تواند به بررسی بیشتر ارتباط بین ناشنوایی ژنتیکی، بهبود بینایی و فرآیندهای خاص پلاستیک مغزی بپردازد.

✦
پایان مطلب

اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.