تحقیقات جدید نشان می‌دهد که قطعاتی از DNA مربوط به یک ژن فعال در سلول‌های مغزی انسان به طور غیرمنتظره‌ای به یک ویروس منتقل شده است. این کشف که در ویروس molluscum contagiosum، که باعث عفونت‌های پوستی می‌شود، صورت گرفته، نشان‌دهنده یک زندگی دوگانه ژنتیکی غیرمعمول است.
ژن مورد نظر که BC200 نام دارد، میلیون‌ها سال پیش نقش سلولی خود را به دست آورد، اما توانایی تولید نسخه‌هایی که در مکان‌های دیگر قرار می‌گیرند را نیز حفظ کرده است. مطالعه‌ای که در نشریه Science منتشر شده، نشان می‌دهد که این حرکت در طول تکامل پرایمات‌ها ادامه یافته و به تفاوت‌های موجود در ژنوم‌های انسانی کمک کرده است.
عملکرد BC200 در ویروس
با این حال، ویروس به سادگی یک ژن از یک سلول مغزی را به دست نیاورده و هیچ نشانه‌ای از اینکه توانایی مشابهی با عملکرد مغز را به دست آورده باشد وجود ندارد. هنوز مشخص نیست که این توالی‌ها در داخل ویروس چه کاری انجام می‌دهند. BC200 به طور متفاوتی از اکثر ژن‌ها عمل می‌کند: این ژن به جای کدگذاری برای یک پروتئین، یک مولکول RNA کوتاه تولید می‌کند که به ویژه در نورون‌ها فراوان است. آزمایش‌های آزمایشگاهی نشان می‌دهد که این RNA به تنظیم تولید پروتئین کمک می‌کند، اما نقش دقیق آن هنوز به خوبی درک نشده است.
تاریخچه تکاملی BC200
ژن BC200 از یک عنصر قابل انتقال نشأت گرفته که به آن «ژن‌های پرش‌کننده» گفته می‌شود. این ژن‌ها می‌توانند نسخه‌هایی از خود تولید کنند که به مکان‌های جدید وارد می‌شوند. پیشینیان BC200 حدود ۳۵ تا ۵۵ میلیون سال پیش در یک جد مشترک از میمون‌ها و میمون‌های بزرگ تأسیس شدند و حدود ۴۰ میلیون سال پیش برای نقش سلولی در تنظیم تولید پروتئین در نورون‌ها به کار گرفته شدند.
تیم تحقیقاتی که شامل محققانی از دانشگاه‌های مختلف است، ژنوم‌های ویروس‌های پوکس را برای توالی‌هایی که شبیه به عناصر ژنتیکی متحرک بودند، بررسی کردند و دو توالی مشتق از BC200 را در ویروس molluscum contagiosum شناسایی کردند. این توالی‌ها شامل یک بخش کامل از دامنه مربوط به ژن انسانی و یک بخش کوتاه و ناقص بودند.
نتایج و پیامدها
تحقیقات نشان می‌دهد که BC200 در انسان‌ها و پرایمات‌های مرتبط وجود دارد، در حالی که ویروس molluscum contagiosum تنها در طبیعت انسان‌ها را آلوده می‌کند. این یافته‌ها به دو رویداد انتقال جداگانه اشاره دارد و نه یک درج واحد که بعداً در داخل ویروس تکثیر شده باشد. مکانیسم احتمالی شامل LINE-1، یک عنصر ژنتیکی متحرک دیگر است که قادر به تولید ماشین‌آلات مولکولی برای کپی RNA به DNA و درج آن در یک ژنوم است.
این مطالعه نشان می‌دهد که ترکیب عملکرد و حرکت BC200 مرز بین ژن‌ها و DNA پرش‌کننده را انعطاف‌پذیرتر از آنچه که انتظار می‌رفت، نشان می‌دهد. با این حال، هنوز مشخص نیست که آیا ویروس از این توالی‌های مشتق از BC200 بهره‌مند می‌شود یا خیر.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.