برای نخستین بار در بیش از دو دهه، تعریف دیسلکسی به‌روزرسانی شده است که این تغییرات می‌تواند تأثیرات عمده‌ای بر تشخیص، حمایت و درمان این اختلال داشته باشد. دیسلکسی به‌عنوان یک اختلال در پردازش اطلاعات در مغز شناخته می‌شود و می‌تواند منجر به مشکلاتی در خواندن، نوشتن و تلفظ شود.
تعریف جدید که در نشریه Annals of Dyslexia منتشر شده، نتیجه مشاوره با بیش از ۱۵ کارشناس بین‌المللی در این زمینه است و پیشرفت‌های اخیر در درک ما از دیسلکسی را منعکس می‌کند. یکی از بزرگ‌ترین تغییرات، حذف آزمون‌های هوش از فرآیند تشخیص دیسلکسی است. پیش از این، برای تشخیص دیسلکسی، باید فاصله ۱۵ امتیازی بین نمره آزمون خواندن و نمره آزمون هوش استاندارد وجود می‌داشت که این موضوع باعث می‌شد بسیاری از کودکان که به این تعریف نزدیک بودند، اما فقط یک امتیاز کمتر داشتند، از دریافت کمک محروم شوند.
به گفته روانشناس آموزشی، R. Malatesha Joshi، از دانشگاه تگزاس A&M، “ما محتوای مبتنی بر مغز را حذف کرده‌ایم تا مردم فکر نکنند که اگر نمی‌توانند بخوانند یا دیسلکسی دارند، مشکلی در مغزشان وجود دارد.” با این تغییر، افرادی که قبلاً به‌دلیل نمرات پایین در هر دو آزمون خواندن و هوش شناسایی نمی‌شدند، اکنون شانس بیشتری برای دریافت حمایت خواهند داشت.
تعریف جدید همچنین به عوامل مختلفی که می‌توانند در ایجاد دیسلکسی تأثیرگذار باشند، توجه بیشتری دارد. در حالی که راهنمایی‌های قبلی به‌طور عمده بر اساس مبنای نوروبیولوژیکی این اختلال بودند، اکنون عوامل ژنتیکی و تأثیرات محیطی نیز در نظر گرفته شده‌اند. به‌علاوه، توجه بیشتری به تحقیقات انجام شده در کشورهایی که زبان انگلیسی زبان اصلی نیست، داده شده است.
این تعریف جدید بر اهمیت شناسایی زودهنگام دیسلکسی تأکید دارد. هرچه زودتر این اختلال شناسایی شود و حمایت‌های تخصصی ارائه گردد، نتایج بهتری به‌دست خواهد آمد. مشکلاتی مانند تأخیر در گفتار می‌تواند نشانه‌هایی از دیسلکسی باشد، هرچند که این نشانه‌ها به‌تنهایی نمی‌توانند تضمین کنند که کودک دچار این اختلال است.
این تعریف جدید به‌عنوان یک راهنمایی ارائه شده و امیدوار است که تأثیر قابل توجهی بر نحوه برخورد مدارس، متخصصان بهداشت و دولت‌ها با این اختلال داشته باشد و کمک‌های بهتری برای افراد مبتلا به دیسلکسی فراهم کند. به گفته Joshi، “تعریف قبلی بر اساس تحقیقات آن زمان خوب بود، اما ضعف‌های عمده‌ای داشت، از جمله تأکید بر عملکرد مغز و تمرکز بر سیستم‌های نوشتاری الفبایی زبان‌های انگلیسی و اروپای غربی.”
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.