تحقیقات جدید نشان می‌دهد که چرا بیماری‌های التهابی روده (IBD) مانند بیماری کرون و کولیت اولسراتیو ممکن است پس از بهبود علائم دوباره عود کنند. این مطالعه نشان می‌دهد که برخی از سلول‌های روده حتی زمانی که علائم مانند درد شکم و اسهال کنترل شده‌اند، همچنان آسیب‌پذیر باقی می‌مانند.
بیماری‌های التهابی روده شامل التهاب مزمن در دستگاه گوارش هستند. درمان می‌تواند این بیماری‌ها را به حالت خاموشی برساند، اما ممکن است دوباره شعله‌ور شوند. محققان در این مطالعه نشانه‌هایی از مرگ غیرطبیعی سلولی در بافت روده حتی در بیمارانی که بیماری‌شان تحت کنترل بود، مشاهده کردند. بریت کریستنسن، متخصص گوارش و رئیس واحد بیماری‌های التهابی روده در بیمارستان رویال ملبورن، گفت: “روده ممکن است هنوز هم آسیب‌پذیری داشته باشد که از علائم تنها قابل مشاهده نیست.”
این تحقیق که در مجله علمی Science منتشر شده، بیش از 900 نمونه بیوپسی روده از 80 نفر با و بدون IBD را بررسی کرده است. بیشتر بیماران مبتلا به IBD دارای بیماری غیرفعال یا کم‌فعال بودند. محققان به بررسی لایه روده پرداختند که یک لایه محافظ است و به طور مداوم خود را بازسازی می‌کند.
در شرایط عادی، مرگ کنترل شده سلولی به حذف سلول‌های ناخواسته یا آسیب‌دیده کمک می‌کند، در حالی که سلول‌های بنیادی جایگزین‌های جدید تولید می‌کنند. اما التهاب می‌تواند نحوه رفتار سلول‌های روده را تغییر دهد و آن‌ها را نسبت به سیگنال‌های مرگ غیرطبیعی آسیب‌پذیرتر کند. برخی از این سیگنال‌ها حتی در بافت‌هایی که التهاب واضحی نداشتند، قابل شناسایی بودند که نشان می‌دهد مشکلات ممکن است زیر سطح ظاهراً سالم ادامه داشته باشند.
محققان همچنین با استفاده از نمونه‌های انسانی، بافت‌های روده‌ای کوچک را در آزمایشگاه پرورش دادند. این مدل‌های آزمایشگاهی به دانشمندان اجازه می‌دهند تا بررسی کنند که سلول‌ها چگونه به التهاب پاسخ می‌دهند. نتایج نشان داد که ارتباط غیرمنتظره‌ای بین دو روش مرگ سلولی وجود دارد. بافت بیماران نشانه‌هایی از نکروپتوز، فرآیندی که می‌تواند سلول‌ها را پاره کرده و محتویات آن‌ها را آزاد کند، نشان داد. اما زمانی که ارگانیدها تحت تأثیر سیگنال‌های التهابی قرار گرفتند، سلول‌های آن‌ها عمدتاً از طریق آپوپتوز، یک فرآیند منظم‌تر از تخریب سلولی، مردند.
محققان همچنین بررسی کردند که آیا یافته‌های بافتی با شعله‌ور شدن‌های بعدی مرتبط است یا خیر. از 52 بیمار مبتلا به IBD، 30 نفر اطلاعات پیگیری در دو تا سه سال داشتند. 16 نفر دچار شعله‌ور شدن شدند که نیاز به درمان شدیدتر یا تغییر درمان داشت، در حالی که 14 نفر پایدار ماندند. افرادی که بعداً عود کردند، سطوح بالاتری از یک نشانگر سیگنال مرگ سلولی نسبت به افراد بدون IBD داشتند. با این حال، این مقایسه مشخص نمی‌کند که آیا این نشانگر می‌تواند پیش‌بینی کند که چه کسی عود خواهد کرد و چه کسی نه.
کریستنسن تأکید کرد که یافته‌ها می‌تواند به توضیح چرایی عود بیماری کمک کند، هرچند که این نتایج به عنوان یک آزمایش برای پیش‌بینی شعله‌ور شدن‌ها قابل استفاده نیست. “حفاظت از لایه روده و توانایی آن برای بازسازی می‌تواند مکمل درمان‌هایی باشد که التهاب را کنترل می‌کنند.” هدف بلندمدت این تحقیق “بهبودی مولکولی” است که به مشکلات سلولی که زیر بهبودی ظاهری ادامه دارند، می‌پردازد. اینکه آیا این می‌تواند بیماران را برای مدت طولانی‌تری سالم نگه دارد، هنوز باید آزمایش شود.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.