تحقیقات جدید نشان می‌دهد که موش‌های آزمایشگاهی که به مدت سه هفته در معرض یک آفت‌کش قرار داشتند و دچار مشکلات حرکتی مشابه بیماری پارکینسون شدند، به‌طور غیرمنتظره‌ای یک سال بعد بهبود یافتند. این مطالعه که در نشریه iScience منتشر شده است، نشان می‌دهد که این موش‌ها بدون دریافت هیچ درمانی، به تدریج به وضعیت طبیعی خود بازگشتند.
در این تحقیق، دانشمندان از آفت‌کش روتنون برای شبیه‌سازی مشکلات حرکتی مرتبط با بیماری پارکینسون استفاده کردند. این ماده شیمیایی با مختل کردن عملکرد میتوکندری‌ها، که ساختارهای تولید انرژی درون سلول‌ها هستند، ویژگی‌هایی از بیماری پارکینسون را در موش‌ها ایجاد می‌کند. به‌دنبال پایان دوره قرارگیری در معرض این آفت‌کش، محققان متوجه شدند که مشکلات حرکتی موش‌ها به تدریج کاهش می‌یابد.
در آغاز آزمایش، موش‌های در معرض روتنون مسافت‌های کمتری را طی کرده و با سرعت کمتری حرکت می‌کردند و در حفظ تعادل خود در یک میله چرخان دچار مشکل بودند. اما با گذشت زمان، عملکرد آن‌ها در آزمایش‌های حرکتی به سطح موش‌های کنترل رسید. به‌طوری که در پایان یک سال، این موش‌ها در آزمایش‌های مربوط به اضطراب نیز عملکرد مشابهی با گروه کنترل داشتند.
محققان به بررسی ناحیه‌ای از مغز به نام سوبستانس نیگرا پرداختند که در تولید دوپامین نقش دارد. آن‌ها متوجه شدند که تعداد و چگالی سلول‌های تولیدکننده دوپامین در موش‌های در معرض روتنون در ابتدا حدود ۴۰ درصد کمتر از موش‌های کنترل بود. اما در طول یک سال، تعداد این سلول‌ها به سطح مشابهی رسید، هرچند سیگنال آنزیم دوپامین در موش‌های در معرض روتنون همچنان ضعیف‌تر بود.
این یافته‌ها نشان می‌دهد که ممکن است سلول‌های باقی‌مانده به دلیل تغییرات در اتصالات یا رشد شاخه‌های جدید بهبود یافته باشند. با این حال، محققان تأکید کردند که این نتایج نباید به‌طور مستقیم به انسان‌ها تعمیم داده شود و برای تأسیس ارتباط این یافته‌ها با انسان‌ها به شواهد بیشتری نیاز است.
این تحقیق به‌دلیل عدم وجود برخی ویژگی‌های بیماری پارکینسون در موش‌ها، از جمله تجمع پروتئین آلفا-سینوکلئین، محدودیت‌هایی دارد. همچنین، محققان هشدار دادند که این یافته‌ها به هیچ وجه به معنای بی‌خطر بودن قرارگیری در معرض آفت‌کش‌ها نیست.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.