تحقیقات جدید نشان می‌دهد که موش‌های کور آنسل (Fukomys anselli) به شدت به تغییرات میدان مغناطیسی زمین حساس هستند و در صورت ناپدید شدن این میدان، نشانه‌های استرس را از خود نشان می‌دهند. این موجودات اجتماعی و چاق، با چشمان نزدیک به کوری خود، میدان‌های مغناطیسی را برای ناوبری در تونل‌های زیرزمینی خود که طولانی‌ترین تونل‌های حفر شده توسط پستانداران هستند، حس می‌کنند.
تحقیقات انجام شده توسط تیمی از زیست‌شناسان اعصاب در مؤسسه ماکس پلانک نشان می‌دهد که این موش‌ها به غیاب میدان مغناطیسی واکنش‌های فعال اجتنابی نشان می‌دهند. این یافته‌ها به تازگی در یک پیش‌نویس منتشر شده است و به بررسی نحوه واکنش مغز این حیوانات به تغییرات میدان مغناطیسی پرداخته است.
تجربه‌های آزمایشگاهی
در این تحقیق، موش‌های کور تحت تأثیر میدان مغناطیسی متغیر و میدان مغناطیسی نزدیک به صفر قرار گرفتند. میدان نزدیک به صفر حدود ۲ درصد از شدت میدان مغناطیسی زمین در آلمان بود. نتایج نشان داد که در شرایط غیاب میدان مغناطیسی، فعالیت مغزی در نواحی مرتبط با استرس و اضطراب افزایش می‌یابد. به طور خاص، ناحیه بادامی شکل مغز که با تصمیم‌گیری و پردازش عاطفی مرتبط است، در این شرایط فعال‌تر می‌شود.
این یافته‌ها نشان می‌دهد که موش‌های کور غیاب میدان مغناطیسی را به عنوان یک محرک منفی درک می‌کنند و به همین دلیل رفتارهای اجتنابی از خود نشان می‌دهند. در آزمایش دوم، موش‌ها در یک مسیر خطی قرار گرفتند و زمان کمتری را در نزدیکی ناحیه‌ای که میدان مغناطیسی نزدیک به صفر وجود داشت، صرف کردند.
چالش‌های درک حس مغناطیسی
با این حال، نحوه حس میدان‌های مغناطیسی توسط موش‌های کور هنوز یک سوال باز است. تحقیقات اخیر نشان داده‌اند که شواهدی از وجود گیرنده‌های مغناطیسی مبتنی بر مگنتیت در چشمان این موش‌ها وجود ندارد. این موضوع به پیچیدگی درک ما از حس مغناطیسی در این موجودات می‌افزاید.
این مطالعه همچنین نشان می‌دهد که میدان‌های مغناطیسی نزدیک به صفر ممکن است در مطالعات آینده به عنوان کنترل‌های مفید در نظر گرفته نشوند، زیرا می‌توانند باعث استرس در حیوانات آزمایش شده شوند. در نهایت، محققان نتیجه‌گیری کردند که میدان مغناطیسی زمین یک محرک حسی زیستی مهم در پستانداران است.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.