تحقیقات اولیه در مورد یک درمان جدید کاهش چربی نتایج امیدوارکننده‌ای را نشان داده است. این درمان به جای کوچک کردن سلول‌های چربی، به‌طور ایمن و طبیعی آن‌ها را از بین می‌برد. داروی مورد استفاده در این روش، CBL-514 نام دارد که به صورت تزریقی تجویز می‌شود. شواهد نشان می‌دهد که این دارو نه تنها در کاهش چربی زیر پوست مؤثر است، بلکه می‌تواند چربی احشایی (چربی ذخیره‌شده در اطراف ارگان‌ها) را نیز کاهش دهد.
به گفته تیم تحقیقاتی، CBL-514 و استراتژی غیرمتعارف آن پتانسیل کاهش چربی در نواحی کلیدی بدن را دارند و با کاهش وزن، مزایای بیشتری برای سلامتی به همراه خواهند داشت. تیم تحقیقاتی به رهبری Timothy Garvey، متخصص غدد در دانشگاه آلاباما در بیرمنگام، اظهار کرده است: “ما انتظار داریم که بیماران از اثرات زیبایی‌شناختی، مانند کاهش اندازه شکم ناشی از کاهش چربی زیر پوست، راضی باشند. اما کاهش وزن، کاهش چربی احشایی و بهبود فشار خون، کلسترول و موارد مشابه نیز برای سلامتی بسیار مهم خواهد بود.”
لازم به ذکر است که این نتایج هنوز مورد بررسی همتا قرار نگرفته‌اند و از ارائه‌های کنفرانس و اعلامیه‌های شرکتی به دست آمده‌اند، بنابراین باید با احتیاط به آن‌ها نگاه کرد. دو آزمایش بالینی فاز ۲، CBL-0204 و CBL-0205، به ترتیب شامل ۱۰۷ و ۱۷۳ شرکت‌کننده بودند و نشان دادند که CBL-514 در کاهش چربی زیر پوست در اکثر داوطلبان مؤثر بوده است.
پس از این آزمایش‌ها، سوابق ۴۱ شرکت‌کننده برای تغییرات در چربی احشایی نیز مورد بررسی قرار گرفت. افرادی که به مدت حداکثر ۱۲ هفته تزریق‌های CBL-514 را دریافت کرده بودند، به‌طور میانگین ۱۲.۰۱ درصد کاهش در چربی احشایی را نشان دادند، در حالی که گروهی که درمان دارونما دریافت کرده بودند، به‌طور میانگین ۵.۶۸ درصد افزایش در چربی احشایی را چهار هفته پس از آخرین تزریق نشان دادند.
Marie Spreckley، اپیدمیولوژیست از دانشگاه کمبریج در بریتانیا، که در این تحقیق شرکت نداشته، می‌گوید: “این نتایج شواهد اولیه امیدوارکننده‌ای را ارائه می‌دهد که CBL-514 می‌تواند حجم چربی احشایی در ناحیه شکم را کاهش دهد. آزمایش‌های بزرگ‌تر با پیگیری طولانی‌تر برای تعیین اینکه آیا کاهش چربی پایدار است و آیا منجر به بهبود در سلامت می‌شود، بسیار مهم خواهد بود.”
آخرین بخش از این تحقیق به آزمایش‌های حیوانی مربوط می‌شود. موش‌هایی که همزمان با داروی GLP-1 به نام tirzepatide و CBL-514 درمان شده بودند، به‌طور میانگین وزن بیشتری از دست دادند نسبت به موش‌هایی که فقط دوزهای tirzepatide را دریافت کرده بودند. همچنین، موش‌هایی که هر دو دارو را دریافت کرده بودند، وزن کمتری را پس از توقف درمان tirzepatide به دست آوردند.
داروهای GLP-1 مانند tirzepatide معمولاً برای درمان دیابت نوع ۲ و کاهش وزن تجویز می‌شوند و به نام پپتید شبیه گلوکاگون-۱ نام‌گذاری شده‌اند. در حالی که این داروها می‌توانند بسیار مؤثر باشند، اما معمولاً وزن از دست رفته پس از پایان دوره درمان GLP-1 بازمی‌گردد. احتمالاً روش CBL-514 که باعث خودکشی سلول‌های چربی می‌شود، به این معناست که بازگشت وزن دشوارتر خواهد بود، اما این بخش از تحقیق نیاز به بررسی بیشتری در آزمایش‌های انسانی دارد.
Justin Rochford، محقق متابولیسم از دانشگاه آبردین در بریتانیا، که در این تحقیق شرکت نداشته، می‌گوید: “برای اینکه این درمان به عنوان یک درمان مؤثر برای چاقی مفید باشد، نشان دادن این نکته که این درمان خطر تجمع چربی در سایر ارگان‌ها یا کنترل ضعیف‌تر چربی و قند خون را افزایش نمی‌دهد، بسیار حیاتی خواهد بود.”
تحقیقات در حال حاضر به سمت آزمایش‌های بزرگ‌تر با گروه‌های بزرگ‌تری از شرکت‌کنندگان که در طول زمان طولانی‌تری پیگیری می‌شوند، در حال حرکت است تا بررسی کند که چگونه کاهش چربی ممکن است بر سلامت کلی تأثیر بگذارد. CBL-514 در ابتدا برای حذف توده‌های چربی زیر پوست به نام لیپوماها توسعه یافته بود و نشانه‌ها نشان می‌دهد که تکنیک حذف هدفمند سلول‌های چربی این دارو می‌تواند به‌طور گسترده‌تری ارزشمند باشد. Garvey می‌گوید: “این یک رویکرد بسیار نوآورانه به داروهای چاقی است که نتایج شگفت‌انگیزی در آزمایش‌های اولیه انسانی به دست آورده است.”
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.