تحقیقات جدید نشان می‌دهد که برخی از افرادی که داروهای مشابه اوزنبیک را مصرف می‌کنند، از جدا شدن ناخن‌های خود شکایت دارند. این مطالعه که بر روی ۱۹۰۴ نفر در چهار کشور انجام شده، نشان می‌دهد که ۳۹ درصد از کاربران داروهای GLP-1، که برای درمان چاقی و دیابت نوع ۲ استفاده می‌شوند، از مشکلات ناخن رنج می‌برند. این در حالی است که تنها ۹ درصد از افرادی که هرگز این داروها را مصرف نکرده‌اند، چنین مشکلاتی را گزارش کرده‌اند.
این یافته‌ها در کنگره آکادمی اروپایی پوست و بیماری‌های مقاربتی در وین ارائه شد. در این مطالعه، ۵۷۵ نفر از کاربران GLP-1 با ۱۳۲۹ نفر از افرادی که دیابت نوع ۲ یا چاقی داشتند و هرگز از این داروها استفاده نکرده بودند، مقایسه شدند. همچنین ۶۶ درصد از کاربران گزارش کردند که حداقل یک نوع اختلال ناخن دارند، در حالی که این آمار برای گروه کنترل ۵۳ درصد بود.
بر اساس اعلامیه مطبوعاتی EADV، ۴۶ درصد از کاربران GLP-1 از تغییر رنگ ناخن‌ها شکایت کردند در حالی که این رقم برای گروه کنترل تنها ۱۷ درصد بود. چارلز تایب، یکی از نویسندگان این مطالعه، تأکید کرد که این یافته‌ها نشان‌دهنده یک ارتباط واضح هستند، اما لازم است به این نکته توجه شود که نه همه تغییرات ناشی از درمان GLP-1 هستند.
این مطالعه به صورت مقطعی انجام شده و به توصیف علائم توسط شرکت‌کنندگان وابسته است، بنابراین نمی‌تواند به طور قطعی بگوید که آیا داروها باعث این تغییرات شده‌اند یا خیر. همچنین، مشخص نیست که آیا جدا شدن ناخن‌ها شامل جدایی جزئی از بستر ناخن، از دست دادن کامل ناخن یا هر دو است.
در این مطالعه، محققان همچنین به بررسی کاهش وزن پرداختند و دریافتند که تفاوت‌ها همچنان معنادار بودند، به این معنی که کاهش وزن به تنهایی نمی‌تواند توضیح‌دهنده این یافته‌ها باشد. مطالعه‌ای همزمان در مورد علائم مو و پوست سر نیز انجام شد که نشان داد ۵۰ درصد از کاربران از ریزش غیرمعمول مو شکایت داشتند.
این تغییرات معمولاً بی‌خطر و شایع توصیف شده‌اند و پزشکان توصیه می‌کنند که افرادی که تغییراتی در ناخن‌ها یا موهای خود مشاهده می‌کنند، به جای قطع درمان، با پزشک خود مشورت کنند.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.