تحقیقات جدید نشان میدهد که سه ویژگی اصلی روانپریشی شامل جسارت، بیپروایی و بدجنسی میتوانند در نوشتار روزمره افراد نمایان شوند. این مطالعه که توسط محققان دانشگاه میسیسیپی انجام شده، به بررسی نحوه بروز این ویژگیها در نوشتههای افراد پرداخته است.
روانپریشی به عنوان یک مجموعه مشکلساز از ویژگیهای شخصیتی شناخته میشود، اما در راههای مختلفی میتواند در رفتارهای روزمره افراد بروز کند. کی بری یکی از محققان این مطالعه میگوید: “افراد معمولاً روانپریشی را به عنوان یک ویژگی واحد تصور میکنند، در حالی که این مفهوم چندبعدی است.”

در این تحقیق، ۳۰۷ دانشجوی کارشناسی و ۱۴۴ نفر از افرادی که قبلاً زندانی بودهاند، به پرسشنامهای پاسخ دادند که به ارزیابی سطوح سه ویژگی روانپریشی پرداخته بود. آنها همچنین از این افراد خواسته شد تا درباره تجربیات زندگی خود بنویسند و نقاط عطف و چالشهای خود را توصیف کنند.
نتایج نشان میدهد که افرادی که در مقیاس جسارت نمره بالایی کسب کردهاند، کمتر از واژههای مرتبط با اضطراب در نوشتار خود استفاده میکنند. به عنوان مثال، افرادی با نمره بالا در بدجنسی، کمتر از واژههای مرتبط با احساسات منفی مانند “بد”، “نفرت” و “آسیب” استفاده میکنند. بیپروایی بیشترین تأثیر را بر زبان نوشتاری این افراد دارد و آنها تمایل دارند در توصیف نقاط عطف و موفقیتهای خود، از واژههای منفی بیشتری استفاده کنند.

این تحقیق نشان میدهد که زبان افراد با ویژگیهای روانپریشی لزوماً فاقد احساس یا معنای شخصی نیست، بلکه ممکن است با آنچه دیگران در یک زمینه خاص مناسب میدانند، همخوانی نداشته باشد. به گفته لورا دریسلن، دیگر محقق این مطالعه: “برای درمان یا پیشگیری از بروز روانپریشی، باید مکانیزمهای مؤثر را درک کنیم.”
این پژوهش در نشریه Personality and Individual Differences منتشر شده و به بررسی ابعاد مختلف روانپریشی در جمعیتهای غیرجنایی پرداخته است.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.