مرگ یک کارمند در مؤسسه تحقیقات ضد طاعون ایروتسک روسیه، نگرانی‌هایی درباره احتمال وقوع یک حادثه آزمایشگاهی مرتبط با باکتری عامل طاعون ایجاد کرده است. برخی گزارش‌ها از شکستن یک لوله آزمایش خبر می‌دهند، در حالی که مقامات روسی بیماری این کارمند را ذات‌الریه با علت ناشناخته توصیف کرده و ارتباط آن با پاتوژن‌های مورد بررسی در محل کار را رد کرده‌اند.
در تاریخ ۶ اکتبر، مقامات اعلام کردند که هیچ مورد طاعونی در میان افرادی که با این کارمند در تماس بوده‌اند، شناسایی نشده است. با این حال، این نگرانی وجود دارد که طاعون پنومونیک، در صورت عدم درمان، می‌تواند به سرعت به یک عفونت تهدیدکننده زندگی تبدیل شود. برندان ورن، استاد دانشگاه لندن، می‌گوید: “این عفونت به قدری سریع و کشنده است که می‌تواند در عرض ۲۴ ساعت فرد را به کام مرگ بکشاند.” سازمان بهداشت جهانی نیز تأکید کرده است که آنتی‌بیوتیک‌های اولیه می‌توانند مؤثر باشند، اما درمان ممکن است پس از پیشرفت عفونت به تأخیر بیفتد.
تحقیقات در مورد این حادثه هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارد. زانیا استاماتاکی، استاد دانشگاه بیرمنگام، توضیح می‌دهد که در آزمایشگاه‌های با ایمنی بالا، شکستن یک لوله آزمایش یک حادثه محسوب می‌شود و لزوماً به معنای قرار گرفتن در معرض خطر نیست. در این آزمایشگاه‌ها، کار با پاتوژن‌های زنده در داخل کابینت‌های ایمنی بیولوژیکی انجام می‌شود که هوای آلوده را از اپراتور دور کرده و فیلتر می‌کند.
اگر لوله‌ای در داخل یک کابینت ایمنی شکسته شود، این سیستم باید از انتشار آئروسل‌های عفونی به کارمند جلوگیری کند. همچنین، نمونه‌ها در ظروف ثانویه مهر و موم شده منتقل می‌شوند. بنابراین، شکستن یک لوله باید محتویات آن را در یک محفظه محافظ دیگر نگه دارد. این کابینت‌ها در اتاق‌هایی با فشار منفی قرار دارند و آموزش، رویه‌های مکتوب و لباس‌های محافظ، لایه‌های اضافی ایمنی را فراهم می‌کنند.
تحقیقات باید مشخص کند که حادثه در کجا رخ داده، محتوای ظرف چه بوده و آیا این ماده عفونی بوده است یا خیر. همچنین، سوابق کابینت و تهویه، بازرسی‌های نگهداری و رعایت رویه‌های مکتوب نیز اهمیت دارند. اما مهم‌ترین شواهد از بیمار به دست می‌آید. استاماتاکی می‌گوید که اگر ارگانیسمی از کارمند جدا شود، می‌توان آن را توالی‌یابی کرده و با سویه‌های خاص موجود در آزمایشگاه مقایسه کرد.
این مؤسسه همچنین با عوامل عفونی دیگری غیر از طاعون کار می‌کند. توجه به شکست‌های تهویه آزمایشگاهی دلایل تاریخی دارد. در سال ۱۹۷۹، یک شیوع آنتراکس در سووردلوفسک، اکنون یکتارینبورگ، در اتحاد جماهیر شوروی رخ داد. یک تحقیق در سال ۱۹۹۴ نشان داد که قربانیان در یک منطقه باریک در جهت باد از یک تأسیسات میکروبیولوژی نظامی متمرکز شده بودند، که نشان‌دهنده انتشار هوایی اسپورهای آنتراکس بود.
نظارت بر حدود ۲۰۰ تماس نیز جزئیات دیگری است که می‌تواند به راحتی مورد سوءتفاهم قرار گیرد. این عدد نشان‌دهنده یک پروتکل احتیاطی است که به دلیل شک و احتیاط فعال می‌شود و نباید به عنوان برآوردی از تعداد افراد آلوده تفسیر شود. عدم وجود موارد ثانویه می‌تواند به طاعون پنومونیک که به طور مؤثر مدیریت شده باشد، مربوط باشد یا به بیماری که هرگز طاعون نبوده است.
طاعون ناشی از باکتری یرسینیا پستیس است که با وجود تاریخ تکاملی طولانی‌اش، همچنان یک نگرانی بهداشتی عمومی محسوب می‌شود. فرم پنومونیک آن بر ریه‌ها تأثیر می‌گذارد و می‌تواند از طریق ذرات تنفسی منتقل شود. ورن می‌گوید: “طاعون پنومونیک از طریق راه تنفسی منتقل می‌شود اما به طور خاص قابل انتقال نیست و قطعاً به اندازه ویروس SARS قابل انتقال نیست.” آزمایشگاه‌ها طاعون را مطالعه می‌کنند تا بیماری را درک کرده و تشخیص‌ها، درمان‌ها و واکسن‌ها را توسعه دهند.
تحقیقات در ایروتسک باید به بیمار، سوابق آزمایشگاهی و شواهدی که آنها را به هم متصل می‌کند، بازگردد.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.