تحلیل جدیدی از کارشناسان بهداشت نشان می‌دهد که اگر تغییرات فصلی ساعت متوقف شود، حفظ زمان استاندارد به نفع سلامت عمومی خواهد بود. این تحلیل که توسط محققان کانادایی انجام شده، به این نتیجه رسیده است که زمان استاندارد به دلیل فراهم کردن دسترسی زودتر به نور صبحگاهی، گزینه بهتری است.
در حال حاضر، بریتیش کلمبیا از مارس گذشته زمان تابستانی دائمی را پذیرفته و استان‌های آلبرتا و مناطق شمال غربی نیز به این سمت حرکت کرده‌اند. در ایالات متحده، مجلس نمایندگان در 14 ژوئیه قانونی را برای دائمی کردن زمان تابستانی تصویب کرد که به کمیته سنا ارجاع داده شد.
دکتر ریچارد لم، روانپزشک دانشگاه بریتیش کلمبیا، و همکارانش عواقب سلامتی دو گزینه زمان استاندارد و زمان تابستانی را مورد بررسی قرار دادند. این تحلیل شامل بررسی تحقیقات منتشر شده در زمینه ریتم‌های بیولوژیکی، خواب، خلق و خو، آموزش و تأثیرات اقتصادی بود. همچنین، تیم تحقیقاتی تجربیات کشورها در زمینه سیاست‌های زمانی دائمی را بررسی و زمان طلوع و غروب خورشید را در شهرهای کانادا مقایسه کردند.
به عنوان مثال، در تورنتو، زمان طلوع خورشید در اوایل ژانویه تحت زمان استاندارد در ساعت 7:51 صبح و تحت زمان تابستانی در ساعت 8:51 صبح خواهد بود. بنابراین، فردی که در ساعت 7 صبح از خواب بیدار می‌شود، در هر دو حالت قبل از طلوع خورشید بیدار می‌شود، اما در زمان استاندارد نور صبح زودتر به او می‌رسد.
محققان همچنین به تأثیرات منفی خواب و سلامت ناشی از عدم نور صبحگاهی اشاره کردند. این وضعیت می‌تواند منجر به اختلال در ریتم‌های خواب و بروز مشکلاتی مانند «خستگی اجتماعی» شود، که به فاصله بین ساعت بیولوژیکی بدن و زمان‌های مدرسه یا کار اشاره دارد.
برخی کشورها پیش از این نیز تلاش‌هایی برای اجرای زمان تابستانی دائمی داشته‌اند، اما به دلیل نگرانی‌ها درباره تاریکی صبح‌های زمستانی و خطرات سفر کودکان به مدرسه قبل از طلوع خورشید، این سیاست‌ها لغو شده‌اند. محققان توصیه می‌کنند که اگر دولت‌ها به سمت زمان تابستانی دائمی بروند، باید زمان شروع مدرسه و کار را به تأخیر بیندازند و بهبود نور صبحگاهی را در نظر بگیرند.
این تحقیق در مجله انجمن پزشکی کانادا منتشر شده است و نشان‌دهنده اهمیت انتخاب زمان مناسب برای بهبود سلامت عمومی است.
اگر این روایت برایتان جالب بود، کشف بعدی را از پیشنهادهای پایین انتخاب کنید.